HER AND HIS VISION

NEWS! NEWS! NEWS! MAMY NOWEGO BLOGA!

2008-12-31T08:10:00.000-08:00

Na koniec starego roku wkraczamy z wieloma nowościami! Między innymi żegnamy starego bloga HER AND HIS VISION! Spędziliście tu z nami prawie półtora roku. Pierwszy wpis dodaliśmy 17 sierpnia 2007 – aż trudno uwierzyć, że to tak szybko minęło. Teraz wszelkie aktualności, nowe fotografie, ploteczki, wydarzenia – to wszystko będzie można oglądać już na naszym nowym fotograficznym blogu:

B&W PHOTOGRAPHY BLOG

Mamy nadzieję, że spodoba Wam się nasz nowy BLOG, choć w połowie tak, jak podoba się nam. Przy okazji bardzo dziękujemy za nieocenioną pomoc Marcinowi Rusinowskiemu – specowi od WORDPRESS’a.

A NOWA STRONA już jest aktywna - owszem wymaga jeszcze kilku poprawek, ale już teraz możecie miało oglądać galerie z większymi fotografiami!
A Wam nasi kochani Czytelnicy - dziękujemy za czas poświęcony naszym fotografiom, za bycie z nami, za komentarze.

A przy okazji życzymy niesamowicie fascynującego, nierealnie ekscytującego, pełnego miłych niespodzianek i samych radosnych chwil NOWEGO ROKU 2009!

ZAPRASZAMY!

Podróżuj! Śnij! Odkrywaj!

2008-12-29T09:08:00.000-08:00

"Tatry nie są zwykłym pięknem, są pięknem ponad inne piękna. Tam, gdzie piękno łączy się z tęsknotą za pięknem, rodzi się miłość. Góry trzeba ukochać, później idziemy w nie jakby oczyszczeni z trosk i problemów, hartujemy zdrowie zmaganiami fizycznymi, a silną wolą często pokonujemy samych siebie. Jeżeli kochamy góry, to wszystko w nich jest piękniejsze, miłość i przyjaźń, sami jesteśmy lepsi. Dlatego idziemy w góry młodzi i starzy i rodzice z zupełnie małymi dziećmi."
(cyt. Miro Gregor. Świat Tatr)

Pierwszy raz udało nam się razem wybrać w polskie góry jesienią. Pogoda nam dopisała niesamowicie, a piękno polskich Tatr zauroczyło nas swoją jesienną szatą. Cieszyliśmy się nie tylko wspaniałymi widokami majestatycznych oraz dostojnych gór, spokojnych dolin, wznoszących się łagodnie wzgórz, ale również niesamowitą ciszą i spokojem, jakie zastaliśmy poza sezonem w górach. Nie mieliśmy świadomości, że jesień w górach potrafi tak oczarować! Na pewno wrócimy tam za rok!
Na razie tylko kilka zdjęć z naszego krótkiego wypadu, ponieważ większa część leży i czeka na nasz czas, aby się nimi zająć. Także te kilka zdjęć są tylko zapowiedzią oraz dłuższego opisu. Ostatnio też zauważyliśmy, że jeszcze nie pokazywaliśmy Wam fotografii z Santorini - także jak tylko w styczniu będziemy mieć więcej czasu obiecujemy wstawić dłuższą relację.

I jeszcze cytat Mark’a Twain’a, którego podsumowanie znalazło się w cytacie tego postu, a jest nam bardzo bliskie:
"Za dwadzieścia lat bardziej będziesz żałował, tego czego nie zrobiłeś niż tego co zrobiłeś. Więc odwiąż liny, opuść bezpieczną przystań. Złap w żagle pomyślny wiatr.
Podróżuj. Śnij. Odkrywaj."

Jest taka noc, na którą człowiek czeka...Noc Bożego Narodzenia...

2008-12-24T13:58:00.000-08:00

Jest taka noc, na którą człowiek czeka,
o której myśli i czasami marzy,
i za którą oczywiście tęskni.
Jest taki wyjątkowy wieczór w roku,
gdy wszyscy obecni gromadzą się przy wspólnym stole.
Jest taki wieczór, gdy każdy dla każdego jest niezwykle miły…
Wieczór, gdy łamiemy opłatek, składamy życzenia...
To noc wyjątkowa... Jedyna... Niepowtarzalna...
Noc Bożego Narodzenia...
Czasami chcielibyśmy, aby takich dni było więcej w naszym życiu…

Niech magia Świąt Bożego Narodzenia
wypełnia słońcem radości wszystkie mroźne dni,
a blask gwiazd przypomina,
że czasem wystarczy tylko wypowiedzieć życzenie,
Bo każde z nich może się spełnić,
A wszystko jest tylko kwestią wiary w siebie i w swoje pragnienia!

Takie życzenie mamy dla wszystkich naszych kochanych Blogowiczów, a zamiast wszeobecnych fotografii postaci w czapkach Mikołaja, czy też kartek z choinkami mamy dla Was zapowiedź sesji z psem Paco:

P.S.
A przy okazji serdeczne pozdrowienia dla Modeli: Kasi i Norberta z Gliwic oraz niezwykle wytrzymałego Modela – Paco, dla Wizażystki Eli Skoczeń, która pomagała nam przy stylizacji oraz zrobiła makijaż.

Trzynastego w piątek najszczęśliwszym dniem życia

2008-12-11T13:31:00.001-08:00

„Każda prawdziwa miłość musi mieć swój Wielki Piątek.”Stefan kard. Wyszyński

Oto skrót ze ślubu Doroty i Adama, których wielkim dniem był 13 w piątek – data ślubu prawie identyczna jak nasza, tyle że nie był to październik, a czerwiec. W Polsce rzadko się zdarza, aby Pary wybierały tą datę, ale nie wszędzie na świecie 13. piątek ma taką złą sławę, np. w północnej, protestanckiej części Niemiec 13. piątek uchodził za dobry termin ślubu – dla nas także okazał się wspaniałą datą, którą dodatkowo bardzo łatwo jest zapamiętać. Źródłem tego zabobonu może być też 13 październik 1307, kiedy to z rozkazu Filipa IV przy współudziale papieża Klemensa V ujęto i wymordowano Templariuszy. Nadal sporo osób uważa, że jest to data pechowa, a jednak wszystko się naszej Parze tego dnia udało, a impreza była naprawdę szalona i niezapomniana!
Serdeczne pozdrowienia dla Was!

P.S.1 Proszę „klikać”, aby otworzyć całą serię zdjęć z reportażu:

PRZYGOTOWANIA

CEREMONIA

WESELE

Na szczególne wyróżnienie na reportażu Doroty i Adama zasługuje seria z dziećmi – były one fenomenalne! Oto kilka ujęć:

...co robią dzieci, gdy kazanie jest przydługie...:)

Czy te dzieci nie są fantastyczne? :)

Oraz "FOTO HUMOR" plenerowy, który potrafił rozbawić do łez przyglądających nam się młodziutkim "gapiom". Zwróćcie szczególną uwagę na minę Doroty, która jest niepodrabialna:

Tak Dorota pokazywała dzieciaczkom, jak powinno się czyścić zęby nicią dentystyczną :).
Oraz mały backstage:

P.S.2 Przy okazji napiszę wszystkich naszym Parom z tego roku, aby się nie martwiły, że mamy takie zaległości w oddawaniu materiału, albowiem zaległości są jedynie w pokazywaniu ślubnych fotografii na blogu.

Najbardziej zwariowana sesja TRASH THE DRESS w kuchni

2008-12-09T02:37:00.000-08:00

Rok temu Stasiu Wesołowski przeprowadzając wywiad z nami zadał nam pytanie o przepis na dobre zdjęcie ślubne w naszych Polskich realiach.
Pisząc tego posta jak najbardziej można przypomnieć tą miksturę. A więc oto przepis na dobre zdjęcie ślubne wg Ani i Marcina Łabędzkich:

Gotujemy wywar na bazie:
Mocy miłości
Garści humoru
Szczypty romantyzmu
Dużej dawki szaleństwa
Kilku uśmiechów wymieszanych z nostalgią
Nadzienia z pozytywnej energii
Garnku inteligencji
Przyda się łyżka grozy
Odrobina magii
Sporo cierpliwości
Wszystko gotujemy aż do wrzenia w słoikach marki Canon.

Tym razem na sesji plenerowej Patrycji i Kamila udało nam się nie tylko zbierać przepisy, ale również autentycznie „pitrasić”.
Zacznę ulubionym cytatem – w tym przypadku niesamowicie pasującym do klimatu sesji:
„Żadna wielka miłość nie umiera do końca. Możemy strzelać do niej z pistoletu lub zamykać w najciemniejszych zakamarkach naszych serc, ale ona jest sprytniejsza - wie, jak przeżyć.” Jonathan Carroll — Poza ciszą

My tym razem nie strzelaliśmy z żadnego pistoletu, ale za to zamykaliśmy „wielką miłość” razem z wekami na szafkach w spiżarni, daliśmy jej trochę chłodu trzymając w lodówce, ważyliśmy, obcinaliśmy też, co poniektóre nieodzowne części oraz oczywiście gotowaliśmy.
A wszystko zaczęło się od tego, że czasami nasze Pary zdradzają nam zawody, pasje, marzenia, a my „wykorzystujemy” co poniektóre lub staramy się spełnić Ich fantazje. W tym przypadku Kamil pochwalił się, że jest miłośnikiem kuchni i jak najbardziej jest otwarty na nasze plenerowe propozycje. Ponieważ Państwo Młodzi dali nam praktycznie wolną rękę - Marcin był dosłownie w siódmym niebie. Stwierdziliśmy, że jeśli to Kamil z reguły gotuje, to tym razem Patrycja ugotuje Kamila. Plan był iście diabelski, znaleźliśmy nieużywaną wielką kuchnię, kilka rekwizytów, no i doprowadziliśmy do wrzenia dzięki tej łyżce grozy z naszego przepisu na dobre zdjęcia ślubne. Patrycja miała duże wątpliwości, jak na tą sesję zareagują Rodzice, ale okazało się, że sesja „delicatessen” cieszy się ogromnym powodzeniem i przyjmowana jest z dużym poczuciem humoru. Ale na wszelki wypadek zrobiliśmy Im kilka zdjęć do ramki bardziej stonowanych i romantycznych. Bardzo Was serdecznie pozdrawiamy i dziękujemy za wspaniałą współpracę i jej rezultaty!

http://www.slide.com/r/jffKa9jp6T_wW6EM_fStu9TXHLiPFeiK?previous_view=TICKER&previous_action=TICKER_ITEM_CLICK&ciid=2161727821457495128

Sushi – japoński specjał w wydaniu Black & White :)

2008-11-30T14:11:00.000-08:00

W Japonii sushi to sztuka, żeby pracować w liczącej się restauracji lub założyć własną potrzeba 7-8 lat studiów pod kierunkiem dyplomowanego mistrza. Opracowanie receptury na przyprawianie ryżu i graniczące ze sztuką krojenie surowej ryby to dwa podstawowe „przedmioty” w elitarnej szkole sushi. My po kilkakrotnych złych doświadczeniach (i tylko jednym dobrym) w trójmiejskich sushi-barach postanowiliśmy przyrządzić sushi samodzielnie w domu. Oczywiście jak zwykle głównych kucharzem jest Marcin, ja kroję warzywa oraz owoce i chłodzę ryż, więc także do czegoś się przydaję. Po kilku wieczorach z sushi w domu już chyba nigdy nie zjemy tego smakołyku w polskich restauracjach. Zasmakowało nam niesłychanie, a nawet powoli dochodzimy do własnych bardziej skomplikowanych dodatkowych składników, które świetnie komponują się z „sercem” sushi, którym jest ryż. Niektórzy sushi kojarzą wyłącznie z surową rybą, a jest to błąd, ponieważ ryba jest takim samym dodatkiem do ryżu, jak owoce morza, warzywa, owoce, czy japońskie grzyby. Naszym najnowszym odkryciem jest dodatek mango – naprawdę warto spróbować!
Dla Japończyków sushi to nie tylko jedzenie, ale cały styl życia połączony z filozofią zdrowego żywienia. Dla przeciętnego Europejczyka sushi jeszcze do nie dawna było czymś nowym, egzotycznym oraz modnym. Teraz również doceniliśmy fakt, że jest nie tylko smaczne, ale też bardzo zdrowe! Także smacznego! Oto sushi, które zostało przez nas własnoręcznie zrobione.

Wyniki konkursu fotograficznego "Konkurs 10 2008" na Forum Fotografów Ślubnych

2008-11-25T12:27:00.000-08:00

Oto nasze fotografie, które w wyniku głosowania zostały wybrane przez Polskich Fotografów Ślubnych jako najlepsze fotografie w poszczególnych kategoriach w miesiącu październiku:
Ścisła czołówka TOP10:

1 MIEJSCE W KATEGORII DETAL:

Potraktujmy ten detal, jako zapowiedź totalnie szalonej sesji "trash the dress" Patrycji i Kamila, która niebawem "zawita" na naszym blogu :).

2 MIEJSCE W KATEGORII PRZYGOTOWANIA:

2 MIEJSCE W KATEGORII WESELE:

2 ORAZ 6 MIEJSCE W KATEGORII TEMATYCZNEJ "PORTRET PANA MŁODEGO":

oraz SPOZA top10, ale nadal w pierwszej najlepszej pietnastce:
Miejsce 15-ste w kategorii "WESELE":

Miejsce 14-ste w kategorii "KOSCIÓŁ":

Powyższą fotografią zapowiem też większy materiał ze ślubu Doroty i Adama :), czyli nowości już wkrótce.

Patrycja i Kamil, 21 czerwca, Zamek w Gniewie - PART III

2008-11-21T10:34:00.000-08:00

Nadeszła pora na pokazanie kilku klatek z wesela Patrycji i Kamila na zamku w Gniewie. Oto mały skrót z tego, co się wtedy działo:

A już niebawem na naszym blogu najbardziej makabryczna i zwariowana sesja ślubna Patrycji i Kamila :).

Wygrana w konkursie WPJA - TRASH THE DRESS (TTD)

2008-11-16T06:37:00.000-08:00

Jeszcze tak niedawno cieszyliśmy się z wygranej w konkursie The 2008 BRIDES | WPJA Wedding Photo Competition, a już w piątek dowiedzieliśmy się o naszych kolejnych wygranych fotografiach w tej organizacji. Tym razem był to pierwszy raz organizowany przez WPJA konkurs Trash the Dress.
W jury zasiadły sławy „trash the dress” Sol Tamargo and Matt Adcock, którzy wybrali po 10 najlepszych fotografii w czterech różnych kategoriach: WODA/WATER, MIEJSKA/URBAN, NATURA/RURAL oraz DETAL/DETAIL. Niesamowicie nam miło, że aż trzy nasze fotografie zostały nagrodzone.
Oto one:

1 MIEJSCE KATEGORIA "URBAN":

JUDGES COMMENTS: "We’ve always wanted to do this. Even as kids, we’ve wanted to be in a room and just throw paint all over the place. Add bride & groom, we really are living our dream job come true! Love the clients' willingness to go all the way! This is a serious trashing! Fun colors and fun emotion! Nice frame!"

3 MIEJSCE KATEGORIA "DETAIL":

JUDGES COMMENTS: "We bet they had tons of fun with this session. This is one of the major elements of a TTD: Enjoy the moment! Well done, nice detail. Leaves the spectator wondering how hardcore the trashing was for the entire dress."
Te dwie powyższe fotografie zostały zrobione w nowo odebranym mieszkaniu Magdy i Darka, a więcej zdjęć z tej sesji można obejrzeć TU. Bardzo Wam za tą "owocną", choć brudną współpracę raz jeszcze dziękujemy!

9 MIEJSCE KATEGORIA "URBAN":

JUDGES COMMENTS: "Staying true on a trashing session also includes seeing the light and making bridal portraits."

Dzięki tym wygranym fotografiom w klasyfikacji generalnej fotografów z całego świata należących do prestiżowej organizacji WPJA w konkursie WPJA Trash The Dress (TTD)zdobyliśmy tyle punktów, że znaleźliśmy się na DRUGIM MIEJSCU.

W tym momencie należą się podziękowania dla wszystkich naszych Par - odważnych, szalonych, spontanicznych, otwartych na nasze nietypowe pomysły i wariactwa - niesamowicie dziękujemy i pozdrawiamy Was bardzo gorąco!

Patrycja i Kamil, 21 czerwca, Zamek w Gniewie - PART II

2008-11-13T03:32:00.000-08:00

Uroczystość ślubna Patrycji i Kamila odbyła się w krzyżackiej kaplicy z udziałem niesamowitego chóru gregoriańskiego "Schola Cantorum Gymevensis". Kamilowi już na samym początku doprawiano rogi :)...
Na dziedzińcu zamkowym Kasztelan Zamku powitał wszystkich Gości, a Pan Młody został poproszony o oddanie powitalnej salwy z armaty. Wszystkich Gości uprzednio poproszono o zatknięcie uszu, jednak my - jako Fotografowie nie mieliśmy tak dobrze i niestety przez następne kilka minut nic nie słyszelimy. Ale wrażenia - niesamowite!

A oto kategoria "HUMOR":

Patrycja i Kamil, 21 czerwca, Zamek w Gniewie - PART I

2008-11-12T08:46:00.001-08:00

Patrycję i Kamila już znacie z SESJI ZARĘCZYNOWEJ oraz jej BACKSTAG’U, jak i kilku zdjęć z edycji konkursu na Forum Fotografów Ślubnych. W czerwcu spędziliśmy z nimi wspaniały dzień na Zamku w Gniewie, gdzie od samych przygotowań aż po późne godziny nocne mieliśmy zaszczyt uczestniczyć w tym, co się działo, a działo się bardzo dużo i czasami było bardzo wybuchowo!
Zdjęć, które chcielibyśmy pokazać jest tak dużo, że podzieliliśmy je na 3 cześci – dziś pierwsza z nich – PRZYGOTOWANIA:

P.S.
Zapraszamy na stronę naszego Pana Młodego - Kamila Sadkowskiego - który jak sam mówi: "nie jada po to żeby żyć, ale żyje po to aby jeść" i tym sposobem łączy nas wspólna pasja - gotowanie.

Plener ślubny czerwcowy

2008-11-07T08:28:00.000-08:00

Dziś uzmysłowiliśmy sobie, jak duże zaległości mamy w pokazywaniu naszych tegorocznych ślubnych fotografii – wstyd się przyznawać, ale praktycznie nawet wszystkich naszych czerwcowych Par Młodych nie zaprezentowaliśmy. Obiecujemy poprawę. Jednak poprawę połowiczną, ponieważ żeby nadrobić te okropne zaległości - będziemy w maksymalnym skrócie prezentować Wam nasze zakochane Pary – szczególnie te plenerowe. Reportażowe - będziemy pokazywać w większym ilościach fotografii, jednak na to potrzeba nam o wiele więcej czasu, a tego niestety teraz zupełnie nie posiadamy, ponieważ nie dość, że non stop siedzimy „ w obróbce”, to dodatkowo przygotowywujemy naszą nową stronę WWW, którą mam nadzieję uda nam się „wypieścić” do końca tego roku. Także niebawem zupełnie nowa strona B&W Photography!! Warto zaglądać, bo sami jeszcze nie wiemy kiedy nadejdzie ten dzień :).

A tymczasem bardzo skrótowo plener ślubny Agnieszki i Darka, oczywiście czerwcowy:

Magia starych obiektywów

2008-11-05T13:03:00.001-08:00

Ostatnio Marcin myszkując na starociach wśród rzeczy pokrytych grubym kurzem i nadgryzionych zębem czasu ( tak samo jak oferujący je sprzedawcy ) natknął się na dwa niezwykłe cudeńka – praktycznie w nienaruszonym idealnym stanie dwa obiektywy – Carl’a Zeiss’a: SONNAR 3.5/135 MC oraz Flektogon 35/2.4 Wewnątrz nie ma żadnej mgiełki, grzyba czy innych przejawów życia biologicznego, szkła praktycznie w fabrycznym stanie, prawdopodobnie nigdy nieużywane. A w dodatku starszy, niezwykle miły Staruszek nie znając zapewne ich wartości oddał je Marcinowi za… 50 zł…- radość z nowego starocia była tym bardziej uzasadniona. Oto testowe zdjęcie naszej Roxi 135:

A to już canonowska 50stka i nasza „wystawka” na półkach ( można się zastanawiać, czy to Kotka fotografów, czy kucharzy…ale każdy kto nas lepiej zna - wie, że to nasze dwie ukochane pasje):

Body painting ze szczyptą pikanterii

2008-11-04T04:28:00.000-08:00

Fotografie przedstawiają makijaż wykonany przez Elenę Stoszek, Modelką natomiast była Ania - znana już Wam z serii zdjęć, które wygrały II Mistrzostwa Makijażu Gazel.
„Body painting” to sztuka malowania ciała farbami. Dla wielu twórców dzieł na ciele, inspiracją są motywy zaczerpnięte z wielu kultur, natury, sztuki, itp. Jednym z największych (naszym zdaniem) włoskich artystów w tej sztuce jest Guido Daniele – polecamy zajrzeć na Jego stronę.
Dzisiaj body painting staje się coraz częściej wykorzystywany w filmie, reklamie i w sztuce, jak również jest coraz częściej wykorzystywaną techniką makijażu przy sesjach ślubnych, z czego niezmiernie się cieszymy i już niedługo zaprezentujemy kilka bardzo ciekawych przykładów z letnich sesji plenerowych.

Dominika "wyjęta" z szuflady

2008-10-30T02:56:00.000-07:00

Oto trzy fotografie mojej pięknej bratanicy Dominiki "wyjęte" wprost z głębin szuflady sprzed 3-4 lat. Dwa pierwsze z dobrego starego Ilforda, a do trzeciego mam sentyment, ponieważ w studio było z 10 stopni, a ja męczyłam Dominikę dobre 2 godziny, jednak była bardzo dzielna :).

WPJA / BRIDES Magazine Contest Results

2008-10-28T01:02:00.000-07:00

Kilka razy do roku członkowie WPJA mają możliwość zaprezentowania swojej kreatywności i technicznej doskonałości. Jest to możliwe dzięki fotograficznym konkursom zdjęć ślubnych organizowanym przez WPJA. Jednym z nich jest konkurs The 2008 BRIDES | WPJA Wedding Photo Competition.
Miło nam poinformować, że w jego drugiej edycji zajęliśmy 9 MIEJSCE w kategorii GETTING READY:

Dziesięć najlepszych zdjęć w każdej kategorii jest teraz prezentowane w portalu znanego amerykańskiego czasopisma ślubnego i zarazem portalu BRIDES.com oraz na stronie WPJA.com. :

WPJA.com/BRIDES

BRIDES

w tym nasza fotografia:

GETTING READY

Dodatkowo fotografie będą publikowane w listopadowo-grudniowym wydaniu magazynu BRIDES.

Fotografia ta przeszła dwa etapy oceny - najpierw przez Sędziów z komisji WPJA, a końcowo przez zespół redaktorski magazynu BRIDES.
Komsija wyróżniając tą fotografię stwierdziła:
"The angle makes for a really funny and personal image. The realism in this shot makes it relatable to any bride."

Wyniki konkursu fotograficznego "Konkurs 09 2008" na Forum Fotografów Ślubnych

2008-10-27T01:47:00.000-07:00

Oto nasze fotografie, które w wyniku głosowania zostały wybrane przez Polskich Fotografów Ślubnych jako najlepsze fotografie w poszczególnych kategoriach w miesiącu wrześniu:
Ścisła czołówka TOP10:

1 MIEJSCE W KATEGORII PRZYGOTOWANIA:

DETALE 9 i 10 MIEJSCE:

9 MIEJSCE W PLENERZE:

oraz SPOZA top10, bo na 11 miejscu w PLENERZE:

METAMORFOZY

2008-10-22T11:58:00.000-07:00

Już jakiś czas temu mieliśmy okazję przyjrzeć się kilku metamorfozom przeprowadzonym przez dwie młode Wizażystki szkolone przez Elenę Stoszek. I tylko jedną puentę mieliśmy po tym, co ujrzeliśmy po „przeobrażeniu” Modelek: makijaż, to doskonalsza twarz z drugiej ręki…

"TRZYNASTEGO!!" - to już dwa lata :) - bawełaniana rocznica :)

2008-10-13T08:51:00.000-07:00

"najpierw nie chcieli uwierzyć
więc mówili do siebie
że ich miłość za wielka
nieobjęta jak liście
za wysokie za bliskie
potem że to nieprawda
przecież tak jest ze wszystkim
lecz Ty co znasz ptaki po kolei
i buki złote
wiesz że jeśli miłość to tak jak wieczność
bez przed i potem"
Jan Twardowski
Piękna kolorowa złota jesień, cudowny piątek i w dodatku TRZYNASTEGO :) - to nasze wspomienia sprzed dwóch lat. Jak trudno uwierzyć, że ten czas mija tak szybko. Wciąż nam się wydaje, że te cudowne chwile były tak niedawno :).

Magda i Wojtek 7 czerwca 2008

2008-10-04T00:37:00.000-07:00

Już kilka fotografii z reportażu, jak i z pleneru od pary Magdy i Wojtka mogliscie zobaczyć w fotografiach konkursowych FFS: TU, TU i TU. A teraz przyszła kolej na zaprezentowanie trochę szerszej opowiesci z Ich slubu. A więc oto kilka obrazków z czerwcowego slubu Magdy i Wojtka:

Przyjęcie weselne miało miejsce w ciekawym architektonicznie i kulinarnie wnętrzu - oto kilka fotografii z restauracji Turbot w Gdańsku na ulicy Korzennej mieszczącej się w XVI wiecznych piwnicach ratusza Staromiejskiego. Jej mury pamiętają beczki piwa z browaru słynnego gdańskiego astronoma - Jana Heweliusza (Restauracja została wyróżniona przez specjalistyczne przewodniki: Pascala, Michelina czy Roberta Makłowicza):

Plener:

Wyniki konkursu fotograficznego "Konkurs 08 2008" na Forum Fotografów Ślubnych

2008-09-26T08:54:00.000-07:00

Oto nasze fotografie, które w wyniku głosowania zostały wybrane przez Polskich Fotografów Ślubnych jako najlepsze fotografie w poszczególnych kategoriach w miesiącu sierpniu:
Scisła czołówka TOP10:

6 MIEJSCE w kategorii WESELE:

5 MIEJSCE w kategorii tematycznej - DZIECI:

Prócz tego, z dalszych miejsc, ale z pierwszej 20stki:

Plener ślubny Marty i Jakuba

2008-09-23T05:00:00.000-07:00

Ponaglani mail'ami nadrabiamy zaległości w blogowaniu. Dziś pokażemy Wam kilka zdjęć z pleneru Marty i Jakuba, których już dwa zdjęcia były prezentowane na blogu przy okazji wygranych w konkursach:
DETAL
PLENER
Teraz czas na zaprezentowanie jeszcze kilku z masy ulubionych przez nas zdjęć. Prócz tego, że Para wyglądała i zachwywała się "modelowo", to jeszcze Marta jest niezwykle podobna do Ani Przybylskiej i to nie tylko nasze zdanie, ale także osób, które miały juz okazję obejrzeć Wasze fotografie, mogłaby doskonale grać Jej dublerkę.
Bawiliśmy się z Wami świetnie!

Wyniki konkursu fotograficznego "Konkurs 07 2008" na Forum Fotografów Ślubnych

2008-08-29T10:31:00.000-07:00

Oto nasze fotografie, które w wyniku głosowania zostały wybrane przez Polskich Fotografów Ślubnych jako najlepsze fotografie w poszczególnych kategoriach w miesiącu lipcu:
Scisła czołówka TOP10:

5 MIEJSCE w kategorii WESELE:

2 MIEJSCE w kategorii DETAL:

2 MIEJSCE w kategorii PLENER:

Kategoria tematyczna "SWIATŁO" miejsce 8:

„Radość jest jak kamień, który wrzucony do wody zatacza coraz większe kręgi” REPORTAŻ I PLENER ANI I MATEUSZA

2008-08-24T08:08:00.000-07:00

6 czerwca w piątek mieliśmy zaszczyt towarzyszyć Ani i Mateuszowi w Ich najpiękniejszym dniu. Wiele się działo – fajerwerki można było zobaczyć nie tylko na szczycie Kamiennej Góry, ale również w oczach zakochanej Pary. Zaskoczyła nas piękna biało-błękitna suknia, oryginalny makijaż plenerowy ( wykonanie Ela Skoczeń) oraz śmiały, wesoły, emanujący energią pierwszy taniec. Na plenerze też były „przygody”, jednak niech pozostanie to naszą małą tajemnicą, ponieważ oglądając zdjęcia nikt nawet nie podejrzewałby, że mogłoby coś być nie tak. Dziękujemy za uśmiech i bardzo dzielne znoszenie nawet największych fal oraz za bardzo poetycką rekomendację:

„Hejka, pewnie troszkę wypoczęliście po ciężkim rozpoczęciu sezonu weselnego:-)
....
„Radość jest jak kamień, który wrzucony do wody zatacza coraz większe kręgi”
/Adalbert Halling/
Nasi drodzy podróżnicy wesela-Aniu i Marcinie, minął już tydzień od kiedy oglądamy zdjęcia z Waszej podróży po naszym ślubie- każde zdjęcie jest jak kamień w którym odbija się wspomnienie tego pięknego dnia. W każdym z nich kolor radości przypomina nam naszą radość tej wzniosłej chwili. Waszą prezentację oglądają wszyscy goście rozkoszując się szaleństwem naszego uczucia. Dziękujemy Wam, że byliście z Nami niewidzialni, a jednak obecni w każdej szczególnej chwili. Można by tak dodawać słowo po słowie by wyróżnić Waszą pracę, ale to zbędne, bo setki osób już to robi, a my jak większość z nich wrócimy do Was byście uwiecznili kolejną wspaniałą chwilę w naszym życiu.
„Kiedy kochasz zamknij oczy i skocz w przepaść
Kiedy całujesz przekaż słodycz wspaniałych owoców
Kiedy dotykasz poddaj się chwili jak to czyni piórko unosząc się w górę
Kiedy mówisz uwolnij z siebie dźwięki melodii
Kiedy myślisz przenoś góry i stwórz swój pejzaż
Kiedy...jesteś bądź zawsze tam gdzie chcesz...” /Aleksandra Pietruczuk/
Dzięki że skoczyliście w przepaść, przekazaliście słodycz, unieśliście piórko, uwolniliście dźwięk melodii, stworzyliście pejzaż, obdarowaliście nas wspaniałym wspomnieniem.
Do zobaczenia!
Ania i Mateusz”

„Co przyprawia mnie o ból głowy…” PLENER ŚLUBNY Magdy i Maćka

2008-08-19T06:31:00.000-07:00

Ostatnio dostaliśmy mail’a od Pary Młodej z Rzeszowa zatytułowanego: „„Co przyprawia mnie o ból głowy…”, która przyjechała nad morze na plener i prawdę mówiąc w pierwszym momencie także poczuliśmy konsternację, bo cóż takiego może powodować, że nasza Para nie czuje się najlepiej??…A oto powody:

„hej hej!

Już troszkę czasu minęło od naszej sesji i z tego, co wiem Maciek się z Wami kontaktował, żeby przekazać naszą opinię, ale sama też postanowiłam w końcu coś napisać…do tej pory milczałam, bo mnie po prostu…hm…zamurowało;)..Zdjęcia są R-E-W-E-L-A-C-Y-J-N-E, zresztą tak samo jak prezentacja…Aczkolwiek muszę przyznać, bo nie ma co tego ukrywać, że mam przez nie co nieco problemów…a mianowicie...hm…myślę i myślę...i głowię się…i ciągle nie mogę podjąć decyzji, które z nich powiększyć i powiesić na ścianie...bo przecież całego mieszkania nimi nie wytapetuję.. a po prostu jedno wspanialsze od drugiego...
Nic…pozdrawiam i wracam do moich zgryzot..
Jeszcze raz dziękujemy za tak owocną współpracę;)

Magda i Maciek z Rzeszowa
PS. Myślę, że możecie się spodziewać zalewu nowych klientów z rejonów Podkarpacia i Małopolski, bo Wasze zdjęcia robią furorę wśród znajomych i co chwilę ktoś dopytuje o namiary;)”

Magda i Maciek – my Wam doradzamy wytapetować jednak mieszkanie zdjęciami, aby już ten problem wyboru mieć z głowy. Serdecznie pozdrawiamy!! A oto kilka zdjęć z sesji:

Kasia i Grześ 17 maj - reportaż i plener ślubny

2008-08-14T06:39:00.000-07:00

Już jakiś czas temu, bo prawie 3 miesiące - byliśmy na ślubie u Kasi i Grześka w Olsztynie i musimy przyznać szczerze, że jeszcze nie widzieliśmy, aby na tak nielicznym weselu (trochę ponad 40 osób) była tak doskonała zabawa. Grał fantastyczny zespół z Inowrocławia DeLuzers , był też bardzo roztańczony DJ i było mnóstwo uśmiechów, radości i tańca. My również bawiliśmy się z Wami doskonale uwieczniając tą wspaniałą imprezę. Serdecznie Was pozdrawiamy i przy okazji pochwalimy się naprawdę niezwykle miłą rekomendacją od Was – dziękujemy:

„Witajcie,
Dziękujemy raz jeszcze za wspaniale zdjęcia, albumy i prezentacje. Wciąż jesteśmy pod wrażeniem rewelacyjnych fotek, na jakich uwieczniliście nasze i gości ślubne i weselne emocje. Efekt przeszedł nasze oczekiwania - zdjęcia rewelacyjnie oddają nasze emocje i detale, które w ferworze ślubno-weselnym szybko uleciałyby z pamięci. To niesamowite zobaczyć swoje odbicie ujęte tak profesjonalnie i pomysłowo - czujemy się niemal jak modele z ekskluzywnych reklam w kolorowych magazynach. A prezentacja jest po prostu rewelacyjna!!! Zdjęcia, cytaty, muzyka - wszystko idealnie dopasowane - ogląda się jak najlepszy film!!! I to nie tylko nasze wrażenia - wszyscy są zachwyceni Wasza pomysłowością i profesjonalizmem. Niejedna osoba przyznaje się do gęsiej skorki na widok zdjęć ;) Niektórzy twierdza, ze lepszych fotek nie ma nawet w Vogue! Efekt końcowy rewelacyjny, ale co ważne cale to wydarzenie fotograficzne było dla nas po prostu świetnym przeżyciem. W ogóle nie czuliśmy się skrępowani - Wasze profesjonalne podejście i dyskrecja sprawiły, ze do dziś nie pamiętamy jak zostały uchwycone niektóre ujęcia. Poza tym dziękujemy za rewelacyjne pomysły, które pomogły zaprezentować się nam w pełnej krasie (np. rzucanie płatków przed kościołem). Aniu, portrety Twojego autorstwa oddają to co najbardziej charakterystyczne w danej osobie - typowe miny, spojrzenia, uśmiechy, widać, ze z Ani to naprawdę niezły psycholog skoro potrafi uchwycić właśnie te detale - zupełnie jakby znała fotografowane osoby od lat. Początkowo obawiałam, się ze nie będziemy dobrym materiałem dla fotografa. Ale przy takich fotografach nie ma złych modeli ;o)Podsumowując, REWELACJA i PELNA PROFESKA!!! Już zastanawiamy się nad kolejna okazja żeby spotkać się z Wami w obiektywie! Pozdrawiamy gorąco i życzymy kolejnych sukcesów w realizacji jakże wspanialej pasji.
Kasia i Grzesiek.”

Wielki pożar w Bimecie w Oliwie

2008-08-12T00:03:00.000-07:00

Wczoraj wieczorem zapaliły się budynki należące do firmy Federal Mogul Bimet (magazyny fabryki łożysk) przy al. Grunwaldzkiej w Gdańsku Oliwie - ogień unosił się wysoko ponad miastem. Zagrożenie było ogromne, ponieważ podobno w magazynach firmy mogły być m.in zbiorniki z wodorem i azotem... W akcji brało udział 27 jednostek straży pożarnej.

Plener ślubny by B&W Photohraphy – Aga i Piotrek

2008-08-04T10:39:00.000-07:00

Pewnie poznajecie już ze zdjęć ( SESJA ZARĘCZYNOWA i SESJA REPORTAŻOWA) naszą majową Parę - Agę i Piotrka. I tak jak już Agnieszka i Piotrek w mail’u do nas napisali, że plener to była zupełnie osobna historia i rzeczywiście tak było. Plener ślubny…z przygodami…z zaskakująco długim powrotem do parkingu…no i z odkryciem drugiej „natury” szczególnie Agnieszki…Te kilkanaście godzin z Wami to była czysta przyjemność. Serdecznie pozdrawiamy!

Wyniki konkursu fotograficznego "Konkurs 06 2008" na Forum Fotografów Ślubnych

2008-07-29T01:50:00.000-07:00

Oto nasze fotografie, które w wyniku głosowania zostały wybrane przez Polskich Fotografów Ślubnych jako najlepsze fotografie w poszczególnych kategoriach w miesiącu czerwcu:

1 MIEJSCE w kategorii DETAL:

Scisła czołówka TOP10:
Kategoria PLENER:

Kategoria tematyczna "PORTRET PANNY MŁODEJ":

Prócz tego, z dalszych miejsc, ale z pierwszej 20stki:

Aga i Piotrek - 10 maj 2008 - Reportaż

2008-07-24T13:35:00.000-07:00

Była już sesja narzeczeńska, którą możecie zobaczyć TU, było już wyróżnienie Piotrka fotografii z przygotowań pod prysznicem w AGWPJA (niektórzy znajomi Fotografowie domyslają się, kto z naszej dwójki robił to zdjęcie), a teraz przyszedł czas na króciutki skrót z tego, co się działo 10 maja, a działo się naprawdę wiele i było przepięknie. Dziękujemy Wam, że moglismy Wam w tych chwilach towarzyszyć.

A oto mail od Agi i Piotrka, który dostalismy jakis czas temu:

"Aniu i Marcinie,

minęło już kilkanaście dni od chwili, kiedy niecierpliwie ciekawi odebraliśmy od Was nasze najważniejsze jak dotąd wspomnienia - uwiecznione na fotografiach. A teraz przed nami arcytrudne zadanie, bo jak tu oddać słowami wszystkie emocje, wrażenia, a przede wszystkim radość, jaką sprawiliście, oddając nam coś zupełnie niepowtarzalnego. Potrzebowaliśmy kilku dniu aby ochłonąć i zebrać myśli i oto kilka słów dla Was:)
Jesteśmy zachwyceni efektami Waszej pracy, zdjęcia, które zrobiliście w trakcie ślubu i przyjęcia weselnego są esencją atmosfery i emocji, które nam towarzyszyły. Dzięki Wam przypomnieliśmy sobie mnóstwo detali i szczegółów, które umknęły gdzieś w potoku wzruszeń, a które bardzo wiele dla nas znaczą. Dziękujemy za to, że uchwyciliście niepowtarzalne, czasami bardzo spontaniczne emocje, zarówno nasze, ale też naszych Najbliższych. Goście, którzy mieli okazję widzieć nasze a zarazem Wasze fotografie :) nie kryją zachwytu, są pod wrażeniem ich autentyczności i "wyczucia chwili". I wszyscy zgodnie twierdzą, że byliście niewidoczni uwieczniając najważniejsze momenty tego dnia!

Plener. To już osobna historia:) wielkie dzięki za niesamowite kilkanaście godzin, które dzięki Waszemu zaangażowaniu i profesjonalizmowi były dla nas kapitalną przygodą. I nowym odkrywaniem siebie...:) Dziękujemy za to, że dzięki tym wszystkim niebanalnym pomysłom, a było ich sporo:) powstały nasze zdjęcia. Wszystkim, którzy mają jakiekolwiek wątpliwości, czy zdobyć się na odrobinę szaleństwa w trakcie pleneru chcemy powiedzieć: Nie zastanawiajcie się. Mając takich fotografów możecie być pewni niezapomnianych zdjęć:)!

Chcemy podziękować także Elenie za jej piękne makijaże zarówno w dniu ślubu i pleneru. Bez niej to na pewno nie byłyby te same zdjęcia - piękne zdjęcia...:)!

Nasz ślub, a potem plener to było nasze pierwsze spotkanie z Wami, ale intuicja podpowiada, że z pewnością nie ostatnie:) Jeszcze raz wielkie dzięki, że byliście z nami.

Pozdrawiamy

Agnieszka i Piotr."

"Kobieta w bieliźnie to pornografia. Naga kobieta to piękno."

2008-07-14T05:11:00.000-07:00

Oto kilka z wielu fotografii „popełnionych” na warsztatach aktu u Wacława Wantucha pod Krakowem. Wybraliśmy te fotografie, które naszym zdaniem są: „niedopowiedziane”, „nie wprost” i mniej klasyczne niż inne, te gdzie nie ma twarzy, nie ma spojrzeń; te, gdzie bardziej liczy się dla nas forma, kształt, zarys sylwetki niż odczucia Modelki.
Akt to przedstawienie nagiego ciała ludzkiego – czy to w malarstwie, czy w rzeźbie, czy też w fotografii – jest to jeden z najbardziej popularnych tematów przedstawianych w sztuce. Jest tak wiele rodzajów aktów, jak wiele jest twórców – każdy „widzi” inaczej ten sam kawałek ludzkiego ciała i to jest najbardziej fascynujące. Akt jest trudny do zinterpretowania, jednak fotografia jest obrazem, który nie potrzebuje zbędnych słów, gdzie odbiór w większości zależy od samego odbiorcy i Jego psychiki. Dlatego ocenę naszych fotografii zawsze pozostawiamy Odbiorcy.
Najbardziej cenionym przez nas fotografem aktu jest czeski artysta Jan Saudek. ”- To, co naprawdę robię, jest portretowaniem duszy” – stwierdził kiedyś. Jego zdjęcia obiegły cały świat, ale w ukochanych Czechach przez lata były lekceważone i pomijane. "Chciałbym być kobietą – wyznał artysta w jednym z wywiadów. - Kobiety są źródłem życia. Są dla mnie najważniejszymi istotami na tym świecie. Za każdym razem, kiedy widzę ciało kobiety, jestem zachwycony tak, jakby to było pierwszy raz w moim życiu". To artysta, który potrafi nawet z brzydoty wydobyć niepodważalne magiczne piękno. Saudek balansuje na granicy kiczu, erotyki i pornografii. Zdjęcia Jana Saudka można oglądać na jego stałej wystawie w galerii w Pradze przy ulicy Celetná 9 – my na pewno przy okazji pobytu w Czechach tą galerie odwiedzimy, a jak na razie zadowalamy się przepięknym grubym albumem Saudka(prezentem bożonarodzeniowym od Teścia).

Sesja narzeczeńska ciekawym pomysłem na podziękowania dla Rodziców

2008-07-13T12:14:00.000-07:00

W maju jedna z naszych bardzo sympatycznych par - Aga i Piotr (krótki reportaż z Ich slubu niedługo na naszym blogu i jedno zdjęcie z przygotowań Pana Młodego, które wygrało w AGWPJA - TU ) - w podziękowaniu dla Rodziców podarowali fotografie wywołane oraz ładnie oprawione z sesji zaręczynowej, która odbyła się z tydzień przed slubem. Rodzice byli niezwykle zadowoleni z tak niecodziennego prezentu i widać było, że ten pomysł bardzo spodobał się też wszystkim Gosciom, którzy z zaciekawieniem oglądali fotografie. Oto kilka wybranych przez nas fotografii z tej sesji zaręczynowej oraz jedna fotografia z wesela podczas podziękowania dla Rodziców wraz z pamiątkowymi fotografiami z tejże sesji. Potraktujmy to jako zapowiedź reportażu Agnieszki i Potrka, których bardzo serdecznie pozdrawiamy!

Podziękowanie dla Rodziców:

Wspomienia z Krakowa

2008-07-06T03:59:00.000-07:00

"Kraków jeszcze nigdy tak jak dziś
Nie miał w sobie takiej siły i
Może to ten deszcz
Może przez tę mgłę
Może to mój nastrój
Ale w każdej twarzy ciągle
Widzę Cię"
Myslovitz & Marek Grechuta "Kraków"

Jeżeli nie moglibysmy mieszkać w Gdańsku, to na pewno przeprowadzilibysmy się do Krakowa. Najpiękniejsze, najbardziej urokliwe i klimatyczne miasto w Polsce z przepięknym Kazimierzem, pysznymi pierogami w Pierożkach u Vincenta, oraz niesamowitą atmosferą w Alchemii.
Jest to zdecydowanie "dusza Polski". Czas płynie tam wolno i spokojnie. Bylismy tam parę dni przy okazji szkolenia z aktu u Wacława Wantucha (pozdrowienia). Na pewno będziemy tam wracać, choc na razie tylko wspomieniami. Oto trzy fotografie wykonane analogiem (Ilford Delta 400).

Alchemia...w południe:

Wyniki konkursu fotograficznego "Konkurs 05 2008" na Forum Fotografów Ślubnych

2008-06-26T09:59:00.000-07:00

Oto nasze fotografie, które w wyniku głosowania zostały wybrane przez Polskich Fotografów Ślubnych jako najlepsze fotografie w poszczególnych kategoriach w miesiącu maju:

Scisła czołówka TOP10:

1. PRZYGOTOWANIA

8 MIEJSCE - Punkty: 41

2. CEREMONIA SLUBNA

2 MIEJSCE - Punkty: 72

3. DETALE

1 MIEJSCE - Punkty: 103

3 MIEJSCE - Punkty: 53

Inne fotografie, które o mały włos, a znalazły by się w pierwszej dziesiątce to:
2 Miejsca 11:
Plener (punktów 30)

oraz
Ruch (punktów 22)

i numerek 15 w "ruchu" (punktów 19)

Mistrzostwa Polski w Makijażu Profesjonalnym - 1 miejsce dla Eleny Stoszek

2008-06-24T05:15:00.000-07:00

Oto makijaż i stylizacja „Haute couture": makijaż kreatywny w mistrzowskim wykonaniu Eleny Stoszek. Modelka - Sylwia Kotłowska. Odważna, prekursorska wizja Eleny w zakresie stylizacji, nawiązująca do makijażu, stanowiąca jednolitą kompozycję - należą się brawa. Chciałabym, aby nasze Panny Młode miały choć troszkę podobne makijaże ;).

Asia i Dan - nasza Para z Irlandii

2008-06-23T05:34:00.001-07:00

Bardzo nam miło dostawać takie rekomendacje, jak ta:
Od Asi:

"Witam serdcznie,

Nie mozemy wyjsc z podziwu taka super ta prezentacja.

Wszyscy ktorzy ogladali z nami stwierdzali ze nigdy nie widzieli czegos tak dobrego. A fotoksiazka zasoczyla bardzo, bo nikt tutaj tego nie robi ( w Polsce zreszta tez takiej nie widzialam :)

Wielkie dzieki, bo zrobiliscie to na prawde po mistrzowsku, muzyke ktora dodaliscie, opisy po angielsku, nie wspominajac swietnych zdjec wszstko to zapiera normalnie dech. Nie wiedzialam ze jestem taka piekna, he he he.

Ogladalam Wasze zdjecia wczesnij na stronie, wiedzialam sa lepsze niz te ktore dotychczas widzialam, ale te zrobione dla nas przeszla moje oczekiwania .

Gratuluje nietuzinkowego talentu i pomyslowosci !
....
Pozdrawiam serdecznie
Asia"
O
Oraz od Dana:

"Hello,

i just wanted to thank you for such fantastic work! We are so happy with the presenatation and all the pictures. well done!!

take care

Dan"

Nam również było bardzo miło pracować z Wami. Pozdrawiamy Was bardzo serdecznie!

mały secik z dziećmi w roli głównej:

Najlepszy konferansjer w Trójmieście

2008-06-22T05:45:00.000-07:00

Oto wesele sprzed roku prowadzone przez Pawła "Konja" Koniakowskiego. Również tydzień temu mielismy przyjemnosć być na weselu prowadzonym przez niego i powiemy Wam szczerze - nie ma lepszego konferansjera!
Niesamowicie energetyczny facet - szalony, radosny, zabawny, gienialnie potrafiący wybrnąć z każdej, nawet trudnej sytuacji, umięjący zgrabnie podrzewać atmosferę i doprowadzić ją aż do wrzenia. Karierę estradową rozpoczął w latach 90-tych prowadząc razem z Krzyśkiem Skibą kultowy telewizyjny kabaret rockowy "Lalamido". Grał w klipach muzyków takich jak Big Cyc, Kazik, Liroy i Tymon Tymański.
Obecność Konja gwarantuje doskonałą zabawę na każdym weselu, czy innej imprezie! Szczerze wszystkim polecamy!
"Pamiętaj !!! - Kiedy Konjo jest na scenie to szaleje podniecenie !
Pamiętaj !!! - Kiedy Konjo przystepuje do akcji każdy z nas dostaje pozytywnych wibracji !
Pamiętaj !!! - Raduje się serce, raduje się dusza kiedy Konjo w kosmos rusza !"

International AGWPJA Award Wedding Photographer

2008-06-12T01:54:00.000-07:00

Bardzo miło nam zakomunikować, że dwie nasze fotografie zostały wyróżnione w AGWPJA, czyli The Artistic Guild of the Wedding Photojournalist Association i zajęlimy 7 miejsce w kategorii PRZYGOTOWANIA oraz 20 w kategorii DETALE.
Oto te fotografie:

"Judge's Comments: 1. It's refreshing to see a cool image of the groom! A nice moment that needs less vignette; the bottom right dark corner pulls you away from the action. "
oraz w detalach:

"Judge's Comments: 1. Nice camera angle and good use of off-camera strobe make this detail pop. "

1 miejsce w Mistrzostwach Polski w Makijażu Profesjonalnym

2008-06-11T09:56:00.000-07:00

Oto makijaż i stylizacja Eleny Stoszek, która zdobyła tegoroczne Mistrzostwo Polski i pokazała tym samym, że jest prawdziwą Mistrzynią w swoich fachu. Jest to makijaż i stylizacja "Business women", czyli przedstawiający wizerunek kobiety prowadzącej firmę, kobiety interesu - o charakterze dziennym, dostosowany do osobowości modelki.

Wielkie gratulacje!!
Modelka Sylwia - dzięki!!

Wyniki konkursu fotograficznego "Konkurs 04 2008" na Forum Fotografów Ślubnych

2008-06-08T06:17:00.000-07:00

Oto nasze fotografie, które w wyniku głosowania zostały wybrane przez Polskich Fotografów Ślubnych jako najlepsze fotografie w poszczególnych kategoriach w miesiącu kwietniu:

1. PRZYGOTOWANIA

3 MIEJSCE - Punkty: 59

2. PLENER

2 MIEJSCE - Punkty: 69

3. DETALE

7 MIEJSCE - Punkty: 24

"Zdjęcia prawie ślubne" - artykuł w oławskiej gazecie

2008-05-31T06:06:00.000-07:00

Nasz znajomy Fotograf Kryspin Matusewicz z Oławy poprosił nas ostatnio o możliwosć wykorzystania kilku naszych odpowiedzi z wywiadu przeprowadzonego przez Stasia Wesołowskiego do Jego artykułu w oławskiej gazecie. Oto efekty:

LINK DO CAŁEGO ARTYKUŁU

Czcionki w zaproszeniach, grubość linii grawerowanych na obrączkach, sukienki dla druhenek, oprawa muzyczna mszy, wyszukany samochód lub dorożka - to wszystko nabiera coraz większego znaczenia. W dniu ślubu szybują w niebo kolorowe balony, gołębie, a nawet motyle. Strzelają fajerwerki. Pod nogami ścielą się płatki kwiatów i czerwone dywany. Nad głowami szpalery z szabel. Wszystko po to, aby ślub był wyjątkowy i na długo zapamiętany.
Wesele to obecnie iście królewska uczta, połączona z tańcami i programem artystycznym. Nowożeńcy wynajmują na tę okazję tancerzy, magików, treserów z dzikimi zwierzętami. Do wszystkiego przygrywa zespół, orkiestra lub wynajęty DJ. Na stół, obok tradycyjnego rosołu, podawane są także płonący tort, pieczony prosiak, bażanty, czekoladowe fontanny. Alkohole serwują coraz częściej wynajęci barmani, potrafiący przygotować najbardziej wymyślne drinki, żonglując przy tym butelkami.
Przygotowanie ślubu i wesela zajmuje wiele czasu
i wymaga dużego zaangażowania - najbardziej przezorne pary zajmują się tym już na kilkanaście miesięcy wcześniej, dbając o wszystkie szczegóły. Inni zdają się na pomoc wyspecjalizowanych firm. Wszystko po to, aby ten wyjątkowy dzień pozostał na długo w pamięci.

Cyfrowo
Żeby utrwalić wspomnienia jak najlepiej, nowożeńcy wynajmują fotografa i kamerzystę, odpowiedzialnych za film i album ze zdjęciami. Kiedyś kamerzysta potrafił oddać parze młodej kasetę zaraz po oczepinach. Dziś klient jest dużo bardziej wymagający - na właściwie obrobiony film i album ślubny musi czekać nawet kilka tygodni. W zamian za to otrzyma produkt najwyższej jakości. Laureaci branżowego - trwającego cały rok - konkursu na fotografię ślubną, THE BEST OF 2007THE BEST OF 2007 Anna i Marcin Łabędzcy z trójmiejskiej firmy fotograficznej B&W mówią:
- Każda fotografia może zyskać dzięki umiejętnej obróbce. Choć staramy się robić zdjęcia, które są dobre same w sobie, jednak staranny retusz, poprawa kolorystki, odpowiedni kontrast, czy usunięcie niedoskonałości cery sprawiają, że fotografia może być jeszcze piękniejsza. Każdy ma prawo wyglądać doskonale w tym szczególnym dniu, dlatego nie tylko polecamy profesjonalną wizażystkę, ale także zapewniamy podstawowy retusz fotografii.
Taki schemat pracy staje się powoli standardem wśród ślubnych fotografów w Polsce. Standardem jest też wychodzenie ze studia w plener. A jeśli plener, to zdecydowanie w inny dzień niż ślub. Dlaczego? Odpowiedź jest prosta - niebanalne zdjęcia wymagają dużo więcej czasu i niebanalnego kadrowania, a to z reguły wiąże się z ryzykiem pobrudzenia eleganckich ubrań nowożeńców. Tym bardziej, że plenery to coraz częściej nie są już tylko parki i ogrody.

Fotografia rzepakowa z pierwszego tłoczenia
Młodzi chcą zdjęcia w zdewastowanych fabrykach, na wydmach, przy zardzewiałych wrakach samochodów, a w takiej scenerii nietrudno pobrudzić białą suknię. Czasem takie destrukcyjne dla sukni działanie jest celowe i podporządkowane wywodzącemu się z USA stylowi fotografii ślubnej, zwanemu “dress crashing”. Panny młode, decydujące się na takie zdjęcia, zanurzają się w sukni ślubnej w wodzie, ochlapują farbą; ich mężowie rozrywają na sobie koszule. Łabędzcy wspominają jedną z takich sesji fotograficznych:
- Najbardziej nieoczekiwanym i szalonym plenerem była sesja błotna. Zaczęliśmy fotografować naszą parę w starych zrujnowanych halach Stoczni Gdańskiej. Mieliśmy jedynie na koniec wpaść na kilka mokrych fotografii w morzu. Bawiliśmy się w każdym miejscu doskonale. Zarówno nam, jak i naszej parze dopisywał doskonały humor. Wracając znad morza - mokrzy, rozbawieni i już zadowoleni z efektów - natknęliśmy się na wielką kałużę ze smolisto-czarnym błotem. Wystarczyło spojrzenie. Ani naszej pary, ani tym bardziej nas nie trzeba było namawiać na tę sesję. Wyszła po prostu spontanicznie i okazało się, że zakochani poszli na całość, choć nie mieli nawet ubrań na przebranie. Nie sposób opisać emocji pełnych radości tej pary, skaczących w kałuży, robiących piękne orzełki, czy też chlapiących się nawzajem błotem. Było to niesamowite! Gwarantujemy, że nikt podczas tej sesji nie ucierpiał - nawet suknia została doprana. Już mamy pomysł na dalszą część sesji z naszą ulubioną “błotną” parą.
...

Wywiad z nami przeprowadzony przez Stasia Wesołowskiego

2008-05-19T03:44:00.000-07:00

Cześć, witam laureata konkursu FFS Anne i Marcina Łabędzkich, fotografów, którzy zdobyli najwięcej wygranych w konkursach miesięcznych.

Jak Się z tym czujecie?

Bardzo nam miło, że aż 22 naszych fotografii zostało zakwalifikowanych do konkursu THE BEST OF 2007. Dzięki temu, że forum tworzy wielu, a nie garstka fotografów ślubnych można było sprawdzić, które zdjęcia podobają się większości. Wygrana dała nam dodatkową mobilizację, aby i w tym roku znaleźć tę odrobinę czasu w miesiącu na wybór i wysłanie zdjęć do konkursu, jak również zagłosować na najlepsze naszym zdaniem fotografie wykonane przez naszych Kolegów i Koleżanki.
Pomysł konkursu był w naszej opinii pomysłem trafionym w dziesiątkę – nie tylko możemy zaprezentować nasze prace, ale dodatkowo poddać je surowej ocenie osób, które tak jak i my zajmują się fotografią ślubną.
Reasumując – podziękowania dla Organizatorów oraz osób, które poświęciły swój czas na oddanie głosów.

Nie wszyscy użytkownicy forum znają Was osobiście, może kilka słów o sobie?

Ciężko jest pisać o sobie samym… Zacznijmy przede wszystkim od tego, że jest nas dwoje – Ania i Marcin - tworzymy bardzo zgraną parę nie tylko w życiu osobistym, ale także w pracy. Mimo iż jesteśmy zupełnie różni pod względem charakteru – doskonale potrafimy się uzupełniać. Mamy inne spojrzenie na życie, co przekłada się też na fotografię.

Marcin jest osobą z temperamentem, skory do szaleństw, do wygłupów, uwielbia plenery w najbardziej mrocznych, ciemnych, brudnych miejscach, świetnie panuje nam szerokimi kątami oraz rybim okiem. To On potrafi rozbawić najbardziej zestresowaną Parę Młodą, lub też pierwszy pokazać, jak można wskoczyć do morza, lub wejść na dach rozpadających się spichlerzy. Dla dobrych zdjęć jest skory do każdych poświęceń, dlatego często z plenerów wraca mokry, w brudnych lub podartych spodniach, ale z uśmiechem na ustach, ponieważ udało mu się uzyskać wymarzony efekt.

Ania ma spokojną naturę romantycznej, trochę melancholijnej kobiety. Spogląda na świat przez różowe okulary, choć częściej niż Marcin fotografuje w czerni i bieli, potrafi łapać piękne chwile i wzruszające momenty. Jest typową portrecistką, dlatego najważniejsze na Jej fotografiach jest piękno i światło. Nawet w rozpadających halach Stoczni Gdańskiej potrafi zrobić zdjęcia z romantyczną duszą, pokazujące interakcję między Parą. To Ona jest rozważna i nadzoruje terminy, godziny, spotkania.
Zawsze pracujemy razem, ponieważ doskonale się uzupełniamy i rozumiemy.

Wasze zdjęcia zdobyły 1 miejsca w konkursach miesięcznych, w 2007, jaki to był dla Was sezon?

Rok 2007 był niezwykle owocnym sezonem. Przede wszystkim trafiliśmy na wspaniałe Pary Młode, które były otwarte na wszelkie nasze sugestie i najbardziej szalone pomysły. Zrealizowaliśmy też nasze marzenia – albowiem o sesji ślubnej w Paryżu śniliśmy od dawna. Rok 2007 dał nam taką szansę, gdzie mogliśmy w najbardziej romantycznym mieście świata uwiecznić miłość naszej Pary – Sylwii i Adama.

Jak widzicie ten sezon w perspektywie naszej branży jej rozwoju?

Rok 2008 będzie bardzo pracowity dla osób z naszej branży, ale dodatkowo dający duże szanse na rozwój. Dzięki temu, że coraz bardziej zauważalny jest wpływ amerykańskich trendów podczas organizowania uroczystości – fotografowie w Polsce mogą cieszyć się większym polem do popisu.

Użytkownicy portalu FFS, zwłaszcza początkujący, zadają sobie pytanie, jaki jest przepis na dobre zdjęcie ślubne w naszych Polskich realiach, wiadomo blokowiska, budżety wesel nie takie jak na zachodzie? Wasz przepis, mikstura sic!

Przepis na dobre zdjęcie ślubne wg Ani i Marcina Łabędzkich:

Gotujemy wywar na bazie:
Mocy miłości
Garści humoru
Szczypty romantyzmu
Dużej dawki szaleństwa
Kilku uśmiechów wymieszanych z nostalgią
Nadzienia z pozytywnej energii
Garnku inteligencji
Przyda się łyżka grozy
Odrobina magii
Sporo cierpliwości
Wszystko gotujemy aż do wrzenia w słoikach marki Canon.

P.S. Kuchnia to nasza druga pasja po fotografii…

Zajrzyjmy do torby ze sprzętem, jakiego zestawu teraz używacie, jakich akcesoriów?

Jest to przede wszystkim niezawodny Canon 5D z obiektywami typu L plus rybie oko i Zaiss do makro.

OK Przejdźmy w takim razie to zdjęć, można wyróżnić trzy elementy wpływające, od strony technicznej na zdjęcie, sprzęt, obróbka, sposób prezentacji gotowego produktu.
Pokażcie mi, proszę, swoje zdjęcie które nie powstałoby gdyby nie wysokiej klasy sprzęt foto(kilka słów jak powstało)

Jeszcze rok, czy dwa lata temu obiektyw rybie oko był bardzo mało popularny na reportażach ślubnych, podobnie jak lustrzanki cyfrowe z pełnoklatkową matrycą.

Dzięki tym właściwościom aparatu i obiektywu powstają fotografie różniące się odbiorem przestrzennym i pokazującą inną perspektywę niedostępną dla ludzkiego oka. Dodatkowym plusem jest możliwość zrobienia fotografii rodzinnej w praktycznie każdych pomieszczeniach, nawet w najmniejszych restauracjach.

Chciałbym zobaczyć zdjęcie które zyskało dzięki właściwej obróbce.

Każda fotografia może zyskać dzięki umiejętnej obróbce. Choć staramy się robić zdjęcia, które są dobre same w sobie, jednak staranny retusz, poprawa kolorystki, odpowiedni kontrast, czy usunięcie niedoskonałości cery sprawiają, że fotografia może być jeszcze piękniejsza. Każdy ma prawo wyglądać doskonale w tym szczególnym dniu, dlatego nie tylko polecamy profesjonalną Wizażystkę, ale także zapewniamy podstawowy retusz fotografii.

Na przedstawionej przez nas fotografii usunęliśmy drobne zmarszczki, wygładziliśmy skórę, wydobyliśmy niebieski kolor oczu, wybieliliśmy zęby, a dzięki małej głębi ostrości zdjęcie nabrało mglistego charakteru. Właśnie dzięki takiej obróbce fotografia jest bardziej glamour.

Przejdźmy do gotowego produktu, co preferujecie i dlaczego odpowiednia prezentacja produktu końcowego jest taka ważna?

Produktem końcowym, jaki dostają nasze Pary jest zawsze starannie i indywidualnie zaprojektowany album opowiadający historię dnia ślubu oraz przedstawiający fotografie plenerowe. Jesteśmy zdania, że każda fotografia powinna być wywoływana na dobrym papierze fotograficznym – dzięki temu może przetrwać o wiele dłużej niż przechowywana na nośnikach cyfrowych. Poza tym jest to zupełnie inny komfort odbierania obrazu. Dodatkowo każda Para otrzymuje prezentację z najlepszych fotografii oraz płytę DVD z wybranymi przez nas, poddanymi obróbce fotografiami w dużej rozdzielczości.

Która część dnia pracy sprawia Wam największą frajdę (plener, sala, kościół, przygotowania)??? Dlaczego?

Zdecydowanie największą frajdą jest dla nas plener. Daje on Fotografom możliwość wykazania się swoją własną inwencją, pomysłowością, opanowaniem światła. To w większości od nas zależy, jak wyjdą fotografie plenerowe, ponieważ to my, oczywiście w porozumieniu z Parą, ustalamy miejsce, godzinę, czas trwania, rekwizyty, charakter sesji. Podczas plenerów mamy szansę poszaleć, zabawić się, wyciągnąć z Pary skrywane możliwości, reakcje, czy emocje (jest to m.in. dzięki temu, że dobrze wcześniej poznajemy nasze Pary podczas spotkań). Przy plenerze sami stwarzamy najbardziej optymalne i korzystne dla nas warunki, czy to oświetleniowe, czy pogodowe, czy też czasowe.
Natomiast podczas reportażu wykorzystujemy jedynie warunki zastane. Staramy się w żaden sposób nie ingerować i nie przeszkadzać. Jest to możliwe dzięki temu, że pracujmy we dwoje i dzielimy się pracą, w taki sposób, aby żaden ważny moment, ani chwila nie została przeoczona lub niezauważona, co niestety przy pracy osobno zdarza się często. Z reportażu najbardziej cenimy pracę podczas ceremonii ślubnej i zaszczyt, że mamy szansę tak często uczestniczyć w najważniejszych chwilach z życia dwojga kochających się ludzi.

Porozmawiajmy chwile o plenerach.
Jestescie rozpoznawalni po szalonych plenerach. Wasz najbardziej szalony i nieoczekiwany plener??

Najbardziej nieoczekiwanym i szalonym plenerem była sesja błotna. Zaczęliśmy fotografować naszą Parę w starych, zrujnowanych halach Stoczni Gdańskiej. Mieliśmy jedynie na koniec wpaść na kilka mokrych fotografii w morzu…Bawiliśmy się w każdym miejscu doskonale, zarówno nam, jak i naszej Parze dopisywał doskonały humor. Wracając znad morza – mokrzy, rozbawieni i już zadowoleni z efektów natknęliśmy się na wielką kałużę ze smolisto-czarnym błotem. Wystarczyło spojrzenie…Ani naszej Pary, ani tym bardziej nas nie trzeba było namawiać na tą sesję. Wyszła po prostu spontanicznie i okazało się, że zakochani poszli na całość, choć nie mieli nawet ubrań na przebranie. Nie sposób opisać emocji pełnych radości tej Pary skaczących w kałuży, czy robiących piękne orzełki, czy też chlapiących się nawzajem błotem. Było to niesamowite! Gwarantujemy, że nikt podczas tej sesji nie ucierpiał – nawet suknia została doprana. Już mamy pomysł na dalszą część sesji z naszą ulubioną „błotną” Parą.

Macie wymarzone miejsce, w którym chcielibyście zrobić sesje?

Mamy kilka takich miejsc, w których bardzo chcielibyśmy zrobić sesje. Dlatego zawsze rozmawiamy z Parami o możliwościach i marzeniach – i Ich i naszych. Jesteśmy zdania, że jeśli się tylko czegoś mocno pragnie, to często uda się to osiągnąć.
Jednych z takich wymarzonych miejsc plenerowych jest stare opuszczone więzienie - The Eastern State Prison Philadelphia w Filadelfii w USA. Przebywali w nim najbardziej groźni amerykańscy mordercy i przestępcy, m.in. Al Capone. Więcej na stronie:

http://www.easternstate.org/

Kogo uważacie za autorytet (może za duże słowo), ale kogo podziwiacie na naszej polskiej scenie fotografów ślubnych?

Jest wielu polskich fotografów ślubnych, których cenimy i ciężko byłoby nam Ich wszystkich wymienić, poza tym chcielibyśmy uniknąć sytuacji, w której moglibyśmy o kimś zapomnieć i ta osoba mogłaby poczuć się urażona, dlatego nie będziemy wymieniać nazwisk. Łatwiej jest podać nazwiska fotografów z zagranicy. SA to m.in.:

Jessica Claire
Susan Stripling
Jeff Ascough
Joe Buissink
Nate & Jaclyn Kaiser

Jak widzicie role asystenta w przyszłości?? Może już teraz korzystacie z jego usług.

Gdybyśmy pracowali pojedynczo, to nawet chwili nie zastanawialibyśmy się nad decyzją, ponieważ bez dwóch zdań każdemu pojedynczemu fotografowi przydałby się Asystent. Głównie chodzi o ulotność chwili podczas reportażu, gdzie dla jednego fotografa jest niewykonalne, aby był wszędzie tam, gdzie dzieje się coś ciekawego, ciągłą zmianę obiektywów, czy też możliwość pomocy przy noszeniu ciężkiego sprzętu.
My przez lata wspólnej pracy doszliśmy do takiej perfekcji w porozumiewaniu się spojrzeniami podczas reportażu, że nie wyobrażamy sobie, aby doszedł ktoś trzeci, który niestety, ale mógłby tylko zrobić niepotrzebny tłok, ponieważ trzeba wziąć to też pod uwagę, że nie rzadko nie jesteśmy obok Pary tylko my, ale np. Kamerzysta, czy kilku amatorów fotografii z rodziny.

Co chcielibyście zmienić w swoich zdjęciach, jaki jest kierunek, który obraliście?

W fotografii plenerowej nadal stawiamy na totalne szaleństwo, na dobrą zabawę, nietypowe i oryginalne miejsca i lokalizacje, nasycone kolory i mięsistą czerń z bielą. Mamy nadzieję, że ciągle będziemy zaskakiwać. Mamy tysiące nowych pomysłów na sesje i miejsca, w których jeszcze nikt nie robił sesji ślubnych.
W reportażu najważniejsze dla nas są chwile, emocje, momenty. Chcemy fotografiami nie tylko opowiadać historie, ale także przywoływać wzruszenie, łzy, radość. Coraz częściej skłaniamy się przy reportażu głównie w czerni i bieli, choć także oddajemy sporo fotografii w kolorze. Jeszcze więcej będziemy pracować przy świetle zastanym, jednak jeśli chodzi o Trójmiasto jest mało restauracji, które dają możliwości ciekawego wykorzystania światła zastanego.

Wasze zdanie na temat zdjęć studyjnych?

Fotografia studyjna ślubna jest w Polsce pełna sprzeczności, ponieważ większość zakładów fotograficznych ma w ją swoich usługach, jednak tylko bardzo niewielu Fotografów może poszczycić się fotografią studyjną ze smakiem i gustem i właśnie do tych nielicznych osób będzie należał z pewnością niedługo rynek studyjnej fotografii ślubnej. W dzisiejszych czasach klient „widzi” różnicę i chce mieć fotografie z klasą, których nie będzie za 5 lat chował na dnie szuflady, tylko powiesi w ramie nad łóżkiem. Dlatego warto robić zdjęcia, które będą „nieśmiertelne” i tak samo będą cieszyły oczy za rok, czy za lat 50.

Co robicie żeby utrzymać wysoka formę przez cały sezon?

Jeśli chodzi o formę fotograficzną, to staramy się poza sezonem ślubnym, czyli od stycznia do marca fotografować tylko i wyłącznie dla nas samych, czyli po prostu: „sztuka dla sztuki”. Są to zarówno sesje niekomercyjne z Modelkami, jak również wyjazdy na urlopy i fotografia podróżnicza, która jest dobrą odskocznią od ciągłego fotografowania osób.
A jeśli chodzi o formę fizyczną, to głównie zdrowe odżywianie, gimnastyka, basen, spacery.

Stały poziom zdjęć, wynik ciężkiej pracy czy talent?

Talent to około 40 procent powodzenia. Reszta to praca, wytrwałość i ciągły rozwój. Jest nam bliskie powiedzenie: „Talent pracuje, geniusz tworzy”…Talent to wg nas iloczyn pewnych cech, wśród których na pewno jest pracowitość, sukces, dążenie do wyznaczonego celu.

Jak długo macie zamiar pracować w tej branży?

Przy odpowiedzi na to pytanie posłużymy się słowami T. A. Edisona: „ Nie przepracowałem ani jednego dnia w swoim życiu. Wszystko, co robiłem, to była przyjemność.” Dokładnie tak jest z nami i dopóki ten stan będzie się utrzymywał, dopóki będziemy szczęśliwi robiąc to, co kochamy, do tego czasu będziemy pracować w tej branży. Jednak dążymy do tego, aby rokrocznie zmniejszać liczbę Klientów, ponieważ bardziej zależy nam na jakości, a nie na ilości przyjmowanych zleceń. Chcielibyśmy być fotografami dla „wybranych” i tym Klientom się jak najbardziej poświęcać.

Czy uważacie, że jest miejsce dla nowych fotografów ślubnych, w Polsce?

W każdej branży jest miejsce na nowych ludzi z talentem i zapałem popartym wiedzą. Jednak osoby, które dopiero wchodzą na rynek muszą mieć świadomość, jak bardzo jest odpowiedzialna nasza praca. Tworzymy dla pokoleń opowieść o najważniejszych chwilach dwojga kochających się osób, są to chwile, ulotne momenty, których nie można powtórzyć, np. moment przysięgi małżeńskiej.

Jak sądzicie, w jakim kierunku pójdzie estetyka Polskiej Fotografii Ślubnej??

Myślę, że przede wszystkim ludzie docenią „prawdę”, czyli coraz częściej będzie Im zależało na udokumentowaniu prawdziwych emocji, momentów, uczuć. Ze studiów fotograficznych znikną rozkładane tła zameczków, dworków, pałacyków oraz sztuczne gadżety w stylu wypchanych wiewiórek, plastikowych kieliszków szampana z żelowym płynem, itp. Nawet w plenerze liczyć będą się głównie emocje, chwile i pokazanie pary taką, jaką jest naprawdę. Na pewno coraz więcej osób doceni też jakość, a nie ilość fotografii.

Wasz Styl? , jaki on jest?

W fotografii ślubnej reportażowej staramy się fotografiami opowiedzieć ten niezwykły dzień, uchwycić wszystkie momenty, chwile wzruszenia, pokazać emocje nie tylko Pary Młodej, ale także łzy Rodziców, czy szaleństwo zaproszonych Gości. W reportażu nie pozujemy, nie ustawiamy, ale liczy się dla nas światło i kreatywność w przestrzennym widzeniu, umiejętne operowanie zarówno szerokimi kątami, jak i perfekcjonizm techniczny. Bardzo nam zależy, aby wszystko było pokazane od tej piękniejszej strony i każda Panna Młoda miała przepiękne fotografie portretowe zrobione podczas przygotowań czy ceremonii. Zwracamy też szczególną uwagę na detale, takie jak obrączki, biżuterię, buty, itp., które wplecione w prezentację ze zdjęć tworzą klimat i dodają uroku.
W przypadku fotografii plenerowych idziemy na całość, często łamiemy konwencje, myślimy nieszablonowo, jesteśmy skorzy do wszelkich szaleństw i najbardziej zwariowanych pomysłów, staramy się wybiegać w przyszłość, bliższa nam jest konwencja fotografii mody, czy moda na „trash the dress” niż fotografowanie przy drzewkach lub krzaczkach.

Dziekuje za odpowiedzi, życze wspaniałych par młodych, dobrego swiatła i przyjemnego gotowania w Canonowskich słoiczkach.

pytania zadawał Stanisław Wesołowski
Wywiad ukazał się na Forum Fotografów Slubnych - Wywiad z B&W

19 STYCZEŃ 2008 ślub Doroty i Łukasza

2008-05-18T08:26:00.000-07:00

Oto krótka prezentacja ze ślubu Doroty i Lukasza, który odbył się spory kawałek czasu temu, ponieważ był to 19 stycznia 2008 :), jednak z plenerem czekalismy na lepszą pogodę, aż do maja :), ale warto było :). Oto mail od naszej zakochanej Pary, który ostatnio otrzymalismy:
"...Co do zdjęć to dziś wywołaliśmy 40 z pleneru i są śliczne. W ogóle wszystkie są cudowne. Niewiele osób je jeszcze widziało, ale rodzice są tak zachwyceni, że zabierają je nawet do pracy :).Ja dziś oglądając prezentację naprawdę się wzruszyłam, czego jeszcze nie było podczas oglądania filmu ;). Bardzo się cieszymy ze zdjęć ze stoczni, bo są niezwykłe, trochę surrealistyczne ;). Na wszystkich wywołują największe wrażenie :). Jeszcze raz serdecznie dziękujemy...I do kolejnego spotkania, pewnie na sesji "brzuszkowej" ;))Pozdrawiamy, Dorota & Łukasz. P.S. Moja ciocia stwierdziła, że fotki są takie super, że nadają się na Konkurs Press Foto ;) Podobno zgłoszenia do 26 maja hihi."

Bardzo się cieszymy, że nasze/Wasze fotografie podobają się zarówno Wam, jak i Rodzinie :). Do zobaczenia!

A oto kilka naszych ulubionych fotografii z reportażu:

Oraz test na spostrzegawczosć z przymrużeniem oka ;):

WELCOME to the AGWPJA! :)

2008-05-16T07:36:00.000-07:00

Od wczoraj należymy do AGWPJA! (The Artistic Guild of the Wedding Photojournalist Association) :).
[AG]WPJA to stowarzyszenie międzynarodowych fotografów slubnych, którzy nie tylko "łapią" momenty/chwile takie jakie są, ale również poddają je artystycznej postprodukcji, obróbce. Więcej o [AG]WPJA znajdziecie TUTAJ.
Jestesmy zaszczyceni, że możemy być w tak zacnym gronie i jako drudzy z polskich fotografów slubnych zostalismy przyjęci do tej organizacji :).

Oto mail, który wczoraj otrzymalismy:

"Hi Marcin,

Congratulations! Welcome to the AGWPJA! We are truly happy to extend membership to you.

After reviewing your online portfolio, we invite you to join the [AG]WPJA!
Your images, in particular several in your "Galeria / Sluby / Galeria 3 (Reportaz)"
gallery are a perfect fit for the association..."

Artystyczny Cech członków Zrzeszenia Fotoreportażystów Ślubnych (Artistic Guild of the Wedding Photojournalist Association - [AG]WPJA) składa się z wybitnych fotografów ślubnych, którzy przodują w dziedzinie fotografii ślubnej i technikach polepszających jej wizerunek. Główny cel [AG]WPJA to promowanie najnowszych artystycznych osiągnięć w świecie fotoreportażu ślubnego dla zainteresowanych pań i panów młodych.

[AG]WPJA jest wydzieloną komórką Zrzeszenia Fotoreportażystów Ślubnych (WPJA). Podczas gdy WPJA kultywuje proste wytyczne, które zabraniają nadmierną manipulację obrazem, to [AG]WPJA zachęca i propaguje artystyczny Fotoreportaż Ślubny z promocją kreatywnej poprawy obrazu oraz wizji artystycznej.
I wiadomosć z ostatniej chwili. Do zacnego grona [AG]WPJA dołączyli Agnieszka i Marcin Rusinowscy - serdecznie Im gratulujemy!! - "WELCOME to the AGWPJA! :)"

"Na ślubnym kobiercu w hali stoczniowej." - ARTYKUŁ O NAS

2008-05-14T08:06:00.000-07:00

Ostatnio przeglądając strony w inetrnecie natknęlimy się na artykuł, który napisała Agata Grabowicz po naszym wernisażu w Soho.
Oto i on oraz prezentacja ze zdjęć, które można było zobaczyć na wystawie w Soho.

"Sopot. Na ślubnym kobiercu w hali stoczniowej. Wernisaż nietuzinkowej fotografii ślubnej autorstwa Ani i Marcina Łabędzkich.
Z reguły wydaje się nam, że fotografia ślubna to klasyczne sielankowe ujęcia w najbardziej reprezentatywnych i romantycznych punktach miasta. Któż z nas nie widział kiedyś pary młodej pozującej pod Fontanną Neptuna, czy przemykającej alejkami Parku Oliwskiego?
Na wystawie Ani i Marcina Łabędzkich można przekonać się, że fotografia ślubna może być czymś dużo bardziej oryginalnym, ekscytującym i zaskakującym. Ta para fotografików trójmiejskich, znanych bardziej pod pseudonimem B&W, uprawia fotografię ślubną, którą można określić mianem eksperymentalnej. Ich domeną są plenery ślubne w najbardziej nietypowych i zaskakujących miejscach, podlegające kontrowersyjnemu i nowatorskiemu trendowi w fotografii ślubnej, zwanemu "trash the dress", który propagują. Opuszczona hala fabryczna, teren industrialny, szklarnia ogrodnicza, żelbetonowy most, czy złomowisko samochodowe okazują się być wspaniałym i nietuzinkowym tłem fotograficznym dla oryginalnych aranżacji ślubnych w stylu gangsterskim, retro, czy grafficiarsko-skatowskim, nie zabierając przy tym nic z piękna i romantyzmu, który powinien towarzyszyć zakochanym. Ania i Marcin oferują parom młodym nie tylko swój profesjonalizm i pomysłowość, ale przede wszystkim świetną zabawę i niezapomniane przeżycie.
Nie da się przy tym nie zauważyć, że są mistrzami w tym, co robią, gdyż jako jedni z zaledwie pięciu fotografów w Polsce należą do The Wedding Photojournalist Association (WPJA), czyli międzynarodowej organizacji zrzeszającej najlepszych ślubnych fotografów na świecie.

Ania i Marcin Łabędzcy to młode małżeństwo trójmiejskich fotografików, zajmujących się fotografią ślubną, znanych pod pseudonimem B&W. Są absolwentami Ekonomii i Zarządzania Uniwersytetu Gdańskiego oraz Sopockiej Szkoły Fotografii WFH."

Autorce bardzo dziękujemy :).

<

Prezent na urodziny dla Leszka Możdżera od FAKTORII

2008-05-12T05:29:00.000-07:00

Oto kilka fotografii prezentu urodzinowego dla Leszka Możdżera od FAKTORII, które mielismy zaszczyt zrobić jakis czas temu. Elokwentny twórca jazzu młodego pokolenia - Leszek Możdżer należy do najciekawszych "odkryć" polskiego jazzu. Wydaje nam się, że prezent trafiony w dziesiątkę!

Nie istnieją koty zwyczajne - nasza nadzwyczajna ROXI

2008-05-08T07:46:00.000-07:00

Już nawet Leonardo da Vinci twierdził, że nawet "najmarniejszy kot jest arcydziełem" - na pewno cos w tych słowach jest, kiedy patrzymy na naszą kotkę wylegującą się na parapecie w promieniach majowego słońca lub biegającą z pokoju do pokoju i zaczepiającą nas łapką, kiedy ma ochotę na zabawę.
Oto jak z malutkiego kotka, jakim jeszcze niedawno była, schorowanego kociątka, którego "zły" weterynarz nie chciał nawet zaszczepić mówiąc nam, że trupa nie będzie szczepił - wyrósł piękny, zdrowy i wesoły duży kot.

A więc:
Taka mała była:

Nasz słodki nosek:

To ten sam dywan, na którym stoi mała Roxi na 1 zdjęciu - teraz zasłania całego kwiatka...

Pozdrowienia dla wszystkich wielbicieli kotów!

...DZIEŃ Z ŻYCIA...DAY IN THE LIFE...

2008-05-07T03:41:00.000-07:00

Nasz kolega Marcin Rusinowski wpadł na pomysł, aby jednego konretnego dnia, wielu Fotografów z Forum Fotografów Slubnych zrobiło zdjęcie - tematyka dowolna - jedyny warunek to konkretny i ten sam dla wszystkich dzień - została wybrana sobota, więc większosć zdjęć fotografów slubnych jest w tematyce slubnej. I tak co tydzień, dzięki wytwałosci Marcina Rusinowskiego powstaje klimatyczna prezentacja z wielu fotografii, które powstają w różnych częsciach Polski i zagranicą.
Zapraszamy do oglądania!
Oto kilka linków do edycji, które już za nami:

DAY IN THE LIFE #1

DAY IN THE LIFE #2

DAY IN THE LIFE #3

DAY IN THE LIFE #4

DAY IN THE LIFE #5

DAY IN THE LIFE #6

TUNEZJA część dziesiąta - Monastir

2008-05-03T07:24:00.000-07:00

Do Monastiru najłatwiej można się dostać pociągiem. Dziennie z Sousse jeździ kilka pociągów, zwanych przez Tunezyjczyków metrem, lecz podróż nie jest zbyt ekspresowa i trwa około 40 minut, pomimo iż jest to zaledwie odcinek 20 km. Po drodze mija się słone jeziora, na których można podziwiać przepiękne flamingi.

Monastir to enklawa spokoju. Największą atrakcją Monastiru jest górujący nad miastem Ribat z IX wieku, który dawniej pełnił funkcję klasztoru muzułmańskiego i twierdzy broniącej wybrzeża. Kręcono tutaj sceny do takich filmów jak: “Życie Chrystusa" czy “Życie Briana". W Monastirze urodził się pierwszy prezydent Tunezji - Habib Burgiba. Dlatego też oprócz Wielkiego Meczetu (gdzie kobiety dostają piękne stroje, aby móc zwiedzać) znajduje się tu Meczet Burgiby. Ten drugi jest wspaniałym przykładem współczesnej islamskiej architektury. Budowla ma pozłacaną kopułę, a po bokach stoją wysokie i wąskie wieże, co sprawia, że wygląda jakby była z baśni z 1001 nocy. Warto się tu wybrać na spacer połączony z obiadem w jednej z licznych restauracji w porcie.

TUNEZJA cześć dziewiąta - Kartagina

2008-05-03T06:36:00.000-07:00

Jeśli chodzi o Kartaginę, to w rzeczywistości raczej nie warto jej zwiedzać, gdyż niewiele tam już pozostało, ślady przeszłości są szczątkowe i daleko im do opisywanej przez Wergiliusza na kartach Eneidy jednego z najwspanialszych miast starożytnego świata. My mieliśmy okazję zobaczyć wszystkie ruiny kartagińskie rozsiane na sporym terenie, ponieważ wynajęliśmy taksówkarza, który dowoził nas do każdego punktu i cierpliwie na nas czekał. Z reguły wycieczki zwiedzają jedynie Termy Antoniusza. Jednak będąc tu krócej, trzeba przynajmniej zobaczyć ruiny rzymskiego amfiteatru, wzgórze Bursa oraz Muzeum Kartaginy. Reasumując to w Kartaginie zostały jedynie resztki fundamentów, zarysy dawnych budowli oraz fragmenty kolumn plus przepiękny widok, jaki rozciąga się ze wzgórza.

TUNEZJA cześć ósma - Sidi Bou Said

2008-05-03T06:19:00.000-07:00

Odwiedziliśmy też nadmorskie miasteczko, uznawane nawet za jedną z dzielnic Tunisu - Sidi Bou Said. Jeśli ktoś nie widział Santorini, to może mu się spodobać ta urocza plątanina brukowanych uliczek z biało-niebieskimi pięknymi domkami, w których kiedyś mieszkali Andre Gide, Antoine de Saint-Exupery, Paul Klee czy Michel Foucault. Pełno tu zacienionych podwórek ze śpiącymi kotami, przepięknych malowniczych drzwi, okiennic przyozdobionych mnóstwem kolorowych kwiatów, drucianych klatek na ptaki, zawieszonych na zewnątrz domów, kojarzących się z bajkami z 1000-ca i jednej nocy – jedną taką przywieźliśmy ze sobą do domu ponieważ nie mogłam oprzeć się jej urokowi. Sidi Bou Said leży na wzgórzu, z którego rozciąga się wspaniały widok na Zatokę Tuniską i mały urokliwy port z luksusowymi jachtami. Panuje tu klimat idyllicznego spokoju - szczególnie siedząc w rozsławionej kafejce Café des Nattes, popijając przepyszną aromatyczną miętową herbatę z orzeszkami piniowymi i obserwując z góry życie tutejszych mieszkańców czy przybyłych turystów.

TUNEZJA część siódma - Tunis

2008-05-03T05:32:00.000-07:00

W Tunisie byliśmy aż dwa razy. Po jednym całodziennym wypadzie połączonym ze zwiedzaniem Kartaginy oraz miasta artystów Sidi Bou Said (porównywalnego do Santorini, choć bardzo daleko mu do niej) stwierdziliśmy, że musimy tam wrócić, ale w gruncie rzeczy nie dlatego, że tak nam się spodobało – było wręcz przeciwnie – chcieliśmy się przekonać, jakie naprawdę jest. Przewodniki opisują Tunis, jako stolicę zaskakująco inną niż tradycyjne arabskie miasta - cichą i kameralną – my niestety nie mieliśmy okazji się o tym przekonać. Zawsze trafialiśmy na słynnych naganiaczy pracujących dla sprzedawców w medynie stosujących niezliczoną ilość podstępów, aby zwabić nas w szpony ich pracodawców bądź wejść za opłatą na jakiś dach, aby zobaczyć z góry Wielki Meczet Zitouna (meczet Drzewa Oliwkowego). Sam meczet nie zrobił na nas zbyt wielkiego wrażenia, podobnie jak przylegające do niego metresy, czyli szkoły koraniczne.

Ogólnie Tunis to ogromne miasto, w którym mieszka ponad 2mln ludzi (cała populacja Tunezji wynosi 9 mln). Jest to typowy, nowoczesny moloch, z ogromnym ruchem ulicznym, tłokiem i hałasem. Za każdym razem po powrocie z Tunisu czuliśmy pewnego rodzaju rozdrażnienie panującą tam atmosferą i pomijając przepiękną jedną z najstarszych uliczek oddalonych od medyny, gdzie stoją same najlepiej zachowane domy i kamienice w paryskim stylu, z oknami zakrytymi wysokimi okiennicami i pięknymi balkonami, często z misternie kutymi żelaznymi balustradami – prócz tej ulicy Tunis nie przypadł nam do gustu.

Niewątpliwą atrakcją Tunisu są przede wszystkim suki, czyli kompleksy sklepów i sklepików, pogrupowane według asortymentu. Najlepiej odwiedzić je wcześnie rano, kiedy stoiska dopiero są rozstawiane, a natarczywi sprzedawcy zajmują się rozkładaniem towarów na półki. Najbardziej spodobał nam się Suq el Attarin, założony w XIII w. suk perfumiarski, na którym oprócz perfum można kupić hennę, esencje i olejki oraz Suq el Berqa, gdzie handluje się złotą biżuterią.

TUNEZJA część szósta - Mahdia

2008-04-23T07:54:00.000-07:00

Mahdija tak bardzo różni się od innych miast Tunezji, że trudno uwierzyć, że jest to stare arabskie miasteczko, a nie wioska rybacka na greckiej wyspie. Położenie na małym najbardziej wysuniętym cyplu gwarantowało dawniej bezpieczeństwo i łatwą obronę przed najeźdźcami. Główną atrakcją Mahdii jest cicha medyna, która rozciąga się wzdłuż cypla od Skifa el-Kahla do latarni na Cap d''Afrique. Malutkie uliczki i ciche placyki w cieniu drzew nie mają sobie równych, szczególnie Place du Caire – miejsce spotkań mieszkańców Mahdji, którzy przesiadują całe dnie nad filiżanką miętowej herbaty rozmawiając i obserwując otoczenie. Znów poczuliśmy się, jak na Krecie, gdzie życie toczy się wolno, spokojnie, a wszyscy są do turystów bardzo przyjacielsko nastawieni, serdeczni, uśmiechnięci i widać w nich pogodę oraz radość życia.

Miasto polecamy obejść od strony morza wzdłuż cyplu. Ta nadmorska wędrówka każdemu sprawi niesamowitą przyjemność, ponieważ tu skały opadają wprost w niezwykle czyste turkusowe morze, przy brzegu cumują małe, acz bardzo kolorowe rybackie łódki i kutry, a nad wszystkim góruje wielka obronna twierdza i cmentarz muzułmański z tysiącami białych grobowców bez imiennych tabliczek.

W Mahdię najbardziej zaskoczył nas przerażająco donośny głos nawołujący Muzułmanów do modlitwy w meczecie. Niewiarygodne było to, ilu Tunezyjczyków rzucało w pośpiechu swoje dotychczasowego zajęcia, zamykało sklepiki, restauracje, kawiarnie, po to aby przeważnie wsiąść na skuter i udać się na 10 minut modlitw. Kobiety nie są wpuszczane razem z mężczyznami do Sali modlitewnej, siedzą na dziedzińcu.

Będąc cały dzień w tym spokojnym, malowniczym miasteczku mieliśmy ochotę zmienić plany i zostać tu dłużej - szczególnie, że to właśnie w Mahdji odkryliśmy najlepszą restaurację w całej Tunezji – Lido – wszystkim szczerze polecamy. To, czym zostaliśmy ugoszczeni, to była dopiero uczta smaków – rozpoczynając od różnorodnych przystawek (oliwki, harrisa, sałatka meshouia z tuńczykiem), poprzez brika z owocami morza, znakomitą pikantną ojje merguez oraz spaghetti z ogromnymi owocami morza i słodkie krewetki Black Niger. Na deser dostaliśmy sorbetowi cytrynowe lody i miętową herbatę, Powiem szczerze – trudno nam było wstać od stołu, ale te smaki zostaną nam w pamięci na bardzo długi czas.

TUNEZJA część piąta - Kairuan

2008-04-19T07:32:00.000-07:00

Kairuan (nazwa ta po arabsku oznacza karawanę) - jest jednym z siedmiu świętych miast islamu (obok m.in. Mekki i Jerozolimy) oraz celem pielgrzymek wielu Muzułmanów. Jest to również najbardziej konserwatywne miasto Tunezji. Nas zachwyciło spokojem, ciszą, przepięknymi sklepami z dywanami i samymi dywanami.

W starej części Kairuanu stoi Wielki Meczet, najbardziej święta budowla Tunezji i najstarsze miejsce modlitw w Afryce Północnej. Wielkie wrażenie robi wspaniały dziedziniec otoczony kolumnadą z siedmioma studniami. Do sali modłów mają niestety wstęp jedynie muzułmanie, a my możemy obejrzeć meczet jedynie z punktów widokowych bądź wchodząc na maleńki dziedziniec.. Jest tu także kilka innych meczetów, z których najsłynniejszy jest Meczet Cyrulika (Zawija Sidi Sahab). Otoczona murami medyna Kairuanu, tonąca w błękicie, bieli i zieleni, jest w sumie wielkim bazarem, na którym głównie handluje się dywanami.

Dywany są nieodłączną częścią kultury Beduinów. W namiotach rozkłada się liczne dywany, a kobiety zajmują się wyplataniem następnych – podobno z Kairuanu pochodzą najlepsze pod względem jakościowym dywany. Tradycyjny tunezyjski dywan (klim lub qtifa) jest tkany ręcznie, zdobiony geometrycznymi, symbolicznymi wzorami. Nie ma dwóch identycznych dywanów, a rzemiosła tego nie można się nigdzie nauczyć, jest to tradycja przekazywana z pokolenia na pokolenie, a dokładniej z prababki na babkę, ponieważ zajmują się tym wyłącznie kobiety.

My nadal jesteśmy pod wrażeniem dywanów jedwabnych tkanych z importowanego jedwabiu surowego – w zależności od padania światła dywan mienił się różnymi kolorami, wyglądało to niezwykle bajkowo - szczególnie, że był w moim ukochanym niebieskim odcieniu. Na jednym metrze kwadratowym takiego dywanu znajduje się minimum 250000 węzłów. Taki najmniejszy dywan o powierzchni około ¼ m kwadratowego to koszt w przybliżeniu koło 2 tysięcy złotych. Dywany, podobnie jak inne wyroby rzemiosła artystycznego w Tunezji, nie mają stałych cen. Trzeba się targować ze sprzedawcą - najlepiej udając, że nie jest się już zainteresowanym zakupem – wychodzić ze sklepu, wtedy możemy być pewni, że Sprzedawca wybiegnie za nami podając coraz to mniejszą sumę, która będzie w przybliżeniu autentyczną ceną za dany towar. Najlepiej też nic droższego nie kupować na początku wyjazdu, zanim nie jesteśmy zorientowani w cenach podobnych towarów. Byliśmy też w najpiękniejszym sklepie, jaki udało nam się w życiu zobaczyć. Bardziej wyglądał jak pałac z baśni z Tysiąca i jednej nocy niż jakikolwiek sklep. Po prostu zachwycał! Fotografie niestety nie pokazują całego piękna tego miejsca – koniecznie trzeba zobaczyć to na własne oczy, szczególnie sklepienie w kopule dachu całe w przecudownych mozaikach.

Zdecydowanie warto nieco zboczyć z trasy lub zaplanować jeden dzień specjalnie, aby móc zobaczyć to niezwykłe urodziwe tunezyjskie miasto i orientalne, niespotykane nigdzie indziej - sklepy z dywanami.

TUNEZJA część czwarta - Sahara i południe

2008-04-18T13:48:00.000-07:00

Po krótkim pobycie na południu Tunezji czujemy lekki niedosyt. Jeśli mielibyśmy kiedykolwiek wracać do tego kraju, to na pewno wybralibyśmy dłuższy pobyt tylko i wyłącznie połączony z dokładnym zwiedzaniem Sahary i okolic. Dla mnie najlepszym sposobem podróżowania po pustyni były jeepy, Marcin na wielbłądzie jeździł tak, jakby się w takim siodle urodził, przewodził całej naszej karawanie, a miejscowi wołali na niego „Alibaba”, dla mnie natomiast wchodzenie i schodzenie z wielbłąda było mało komfortowe i nie chciałabym spędzić tygodnia w siodle, choć spać na piaskach Sahary pod gołym niebem usianym gwiazdami brzmi zachęcająco.

Co takiego jest na południu Tunezji, że mimo jej surowego krajobrazu zachwyca? Głównie to: morze złotego piasku na Saharze, stepy, oazy górskie, Matmata (podziemne jaskinie zamieszkałe przez Berberów), Douz (brama Sahary), Chott El Jerid (największe wyschnięte słone jezioro Afryki), Góry Atlasu Saharyjskiego oraz ksary. Można tu spotkać wszystkie trzy najważniejsze rodzaje pustyni: kamienistą (hamada), żwirową (sarir) i piaszczystą (erg).

Tunezja, a szczególnie południe kraju, służyło jako sceneria do wielu filmów, m.in. do "Gwiezdnych wojen". Anegdota głosi, że George Lucas, wylegując się na plaży podczas wakacji w Tunezji, wpadł na pomysł, iż akcja jego kolejnego filmu będzie się rozgrywać właśnie tam. Nietrudno to zrozumieć: w krajobrazie okolic jest coś surrealistycznego, co przywodzi myśl o zdjęciach powierzchni Księżyca.

Szczególnie warta pobytu jest Matmata, która składa się z dużej części z wykopanych dołów ziemnych - jest to dobra ochrona w letnie upały i podczas surowych zimnych wiatrów. To jedyne miejsce w Tunezji, gdzie „żywi żyją pod umarłymi”. Prawie połowa z 700 podziemnych domostw w Matmacie jest wciąż zamieszkana. Niektóre z nich turyści tak zadeptali, że zostały ogrodzone drutem kolczastym. Trzy największe podziemne zespoły jaskiń zostały w latach sześćdziesiątych zamienione na hotele- są ciekawym miejscem do odwiedzenia. Z lotu ptaka Matmata przypomina ląd podziurawiony podwórkami-studniami. Na ścianie domu Luka Skywalkera, który został zmieniony na hotel Sidi Driss z restauracją zauważyliśmy wyblakły od słońca polski plakat z filmu i wiele innych podniszczonych elementów scenografii.

Drugie miejsce, które niesłychanie nas zachwyciło to niezwykły fenomen przyrodniczy, jakim jest Szott el-Dżerid – największe na Saharze słone jezioro o powierzchni aż 5200 kilometrów kwadratowych. Szczególnie że odwiedziliśmy go przed wschodem słońca, dlatego zrobiło na nas wrażenie, jakbyśmy byli na wielkiej tafli lodowej, gdzieś na Antarktydzie, a nie w samym środku Sahary. Na kilkucentymetrowych mieliznach połyskują kryształy soli, które tworzą fantastyczne, bajkowe miraże. Przez środek prowadzi prosta jak strzała, asfaltowa droga. Po opadach szott zamienia się w słone rozlewisko, wypełnione wodą, która na skutek rozpuszczania minerałów może przybierać przeróżne zabarwienia, czasami bywa karminowo-czerwony, choć niestety nie trafiliśmy na taki jego odcień.

W dawnych czasach wędrówka przez szott była ryzykowna, gdyż nagły deszcz w krótkim czasie zamieniał go w śmiertelną pułapkę i wiele karawan ginęło na słonym jeziorze. Pośrodku wielokilometrowego przejazdu stoją kramy z pamiątkami, gdzie można kupić między innymi słynne róże pustyni lub zobaczyć niezwykle ciekawie pomalowane toalety.

Po drodze zobaczyliśmy słynną skałę zwaną "szyją wielbłąda" oraz poczuliśmy adrenalinę jadąc po wydmach jeepami, trasą słynnego rajdu Paryż-Dakar. Wszędzie naokoło świeciła się mika, co sprawiało nieco nierealistyczne wrażenie. Pod koniec trasy dotarliśmy do Chebiki - uroczego zakątka zieleni oazy górskiej ukrytego między surowymi masywami gór Atlasu. To miejsce gdzie łączy się surowość pustyni i mistykę gór skalistych. Wszystko to dodatkowo wzbogacone wodospadami oraz bujnie rosnącymi palmami daktylowymi. Jednak ilość turystów w tym miejscu nieco nas przytłoczyła, a warunki sanitarne pozostawiają wiele do życzenia.

Z chęcią byśmy tam wrócili, aby dokładniej wczuć się w klimat pustyni i zobaczyć więcej oaz i ksarów.

TUNEZJA część trzecia - Dugga

2008-04-17T02:45:00.000-07:00

Dugga

W głębi lądu, w środkowej części, rozciąga się Zielona Tunezja. Znajdują się tam ruiny budowli starożytnych w Dugga, Sbeitla, Thuburbo Majus, Bulla Regia, Utyce i Al-Dżamm.

Naszym zdaniem Dugga jest jednym z najwspanialszych miast starożytnych w Tunezji. Jeśli ktoś będąc w Tunezji nie odwiedził Duggi – traci wiele i powinien koniecznie tam wrócić. Miasto, które w starożytności było punickie, następnie numidyjskie i rzymskie zostało wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Do naszych czasów zachował się rozległy, zajmujący około 65 hektarów, kompleks ruin. Aby go zwiedzić potrzeba, co najmniej 3-4 h, a najlepiej gdyby był możliwy jeden dzień. Dugga robi niesamowite wrażenie. Miasto zostało wzniesione ze złotego kamienia, widać już je w oddali, ponieważ położone jest na wzgórzu (500 m n.p.m.). Z góry rozciąga się niezwykły widok, pomimo iż Tunezja jest znana z piaszczystej Sahary, to tutaj jak okiem sięgnąć widać niesamowicie zielone pola uprawne, a zieleń traw bardziej przypomina Irlandię niż Tunezję. I tak, jak np. turyści odwiedzający Tunezję tłumnie zwiedzają ruiny w Kartaginie, czy Koloseum El Dżem, to te wszystkie miejsca nawet nie można porównać do Duggi. Dlaczego Dugga nas tak zachwyciła? Głównie dlatego, że po całym obiekcie można swobodnie spacerować, bez żadnych barierek, czy określonych wytyczonych dla turystów tras. Uwielbiamy prawdziwe miejsca, autentyczne historie, rdzennych mieszkańców, rzeczywiste przedmioty, które można dotknąć, podziwiać z bliska, które można poczuć i wyobrazić sobie, jak było w dawnych czasach, dlatego tak często omijamy zwykłe muzea szerokim łukiem.

Ciekawostką jest nieproporcjonalna liczba świątyń - odkryto ich już 21. Trasa zaczyna się przy teatrze. Przedstawienia mogło kiedyś oglądać 3,5 tys. osób siedzących w 19 rzędach. Mimo że został on zbudowany ponad 2000 lat temu, to i do tej pory podczas Festiwalu Duggi w lipcu i sierpniu są tam wystawiane sztuki. Zachowało się tam dużo budowli w stosunkowo dobrym stanie np. amfiteatr, kapitol, łaźnie, latryny. Pod ulicami nadal biegnie system kanalizacyjny, a w bruku widać koleiny i specjalne wgłębienia utrudniające ślizganie się kołom wozów konnych. Górujący nad osadą wspaniały kapitol należy do najwspanialszych śladów rzymskiego panowania w Afryce. W Dugdze zachował się cenny obiekt zabytkowy - mauzoleum Atebana, mające formę kwadratowej wieży oraz inskrypcje punickie i bogate dekoracje rzeźbiarskie. Trzeba koniecznie zobaczyć też świątynie Kapitolińską, Saturna, Merkurego oraz łaźnie Licyniusza i Cyklopów.

W drodze do Duggi odwiedziliśmy miejscowość Zaghwan, która leży u stóp góry o tej samej nazwie (1295 m n. p. m.). Tutaj rozpoczynał się rzymski akwedukt, który dostarczał wodę Kartaginie leżącej 70 km na północ. W drodze powrotnej zwiedziliśmy ruiny rzymskie w Thumburo Majus. Są tam fragmenty mozaiki, posągów czy łacińskich inskrypcji. Obszar jest niestety dużo mniejszy niż w Dugdze.

TUNEZJA cześć 2 - Sousse

2008-04-16T00:51:00.000-07:00

Sousse

Na pierwszy ogień, nieco niefortunnie wybraliśmy zakupowe centrum życia Tunezyjczyków, czyli suk w Sousse. Pierwsze wgłębienie się w ciasne i ciemne zakamarki tego kolorowego i gwarnego targowiska, gdzie każdy Tunezyjczyk handlujący na suku zgadywał naszą narodowość wciągając do swojego sklepu, spowodowało dokładnie odwrotny skutek i czym prędzej chcieliśmy uciec od masowego tłumu. Co ciekawe w pierwszym tygodniu zazwyczaj zgadywano, że jesteśmy z Polski, jednak już pod koniec naszego pobytu wciąż mylili nas z Hiszpanami – myślę, że rozpoznają skąd kto pochodzi głównie po kolorze skóry, dlatego warto opalić się przed przyjazdem, aby upodobnić się do Tunezyjczyków, wtedy będzie można mieć pewność, że na takim targu nie będą torować Wam drogi, aby wciągnąć do swojego sklepiku.

Gdy przedarliśmy się przez pierwsze uliczki straganów dotarliśmy do tej części Medyny, gdzie dopiero mogliśmy podziwiać piękno starego miasta Sousse. Uroki miasta najlepiej odkrywa się w spokoju i ciszy, dlatego wreszcie cieszyliśmy się, że możemy kluczyć wąskimi uliczkami i fotografować ulubione kolorowe drzwi, gdzie każde z nich mogłoby uchodzić za małe dzieło sztuki. Białe domy, niebieskie okiennice, pranie powiewające na wietrze, brudne, niedożywione koty spacerujące smętnie wśród śmieci rzuconych wprost na ulicę oraz same wąskie uliczki pnące się w górę i opadające nagle w dół oraz grube mury otaczające medynę – bardzo pomocne turyście przy odnalezieniu właściwego kierunku – właśnie tak zapamiętaliśmy medynę w Sousse. Podczas swojego dwu tygodniowego pobytu w Tunezji - na suk w Sousse zaglądaliśmy jeszcze kilkakrotnie i patrząc z perspektywy można by było się przyzwyczaić do panującej tam atmosfery, jednak do serca bardziej nam trafił niedzielny targ rolny odbywający się na sąsiadującej z Medyną ulicy, na którym handluje się warzywami, owocami, bydłem oraz miejscowym rękodziełem – bardziej orientalny i zaskakujący sprzedawanymi tam wyrobami, takimi jak jaszczurki, węże, małe żółwiki, zasuszone gekony, różnorodne maści i leki, duszące kadzidła, świeże ryby i owoce morza oraz nasze ulubione różnorodne przyprawy. Czułam się troszkę, jak Amelia i kiedy Marcin zagadywał sprzedawców przypraw o przepisy na tunezyjskie potrawy, ja zanurzałam rękę głęboko w ziarnach – powiem tak – niesamowita przyjemność – warto spróbować!

W Sousse warte zobaczenia jest małe prywatne muzeum Dar Essid mieszczące się w pięknym starym budynku w zacisznym zakątku medyny. Wnętrze obrazuje codzienne życie XIX-wiecznego zamożnego urzędnika i jego rodziny i kryje wiele niespodzianek oraz interesujących szczegółów. Jest też Wielki Meczet i ribat, jednak nie są aż tak dostojne, jak te w Monastyrze. Turyści, którzy nie są wyznawcami islamu, mogą zwiedzać jedynie dziedziniec meczetu i zajrzeć do sal modlitewnych przez bramki, ale jest to i tak o wiele większa powierzchnię do zwiedzenia niż np. meczet Zitouna (meczet Drzewa Oliwkowego) w Tunisie, którego powierzchnię ograniczyli do około 10 metrów kwadratowych.

Czego na pewno zwiedzać w Sousse nie warto to katakumby. Korytarze katakumb podobno rozciągają się na długości 5,5 km. Niestety, dla zwiedzających udostępniono jedynie mały odcinek (100 m) katakumb Dobrego Pasterza. Większość grobów zamurowano, a tylko kilka z nich ma szklaną pokrywę, przez którą można dostrzec ludzkie kości.

NASZA TUNEZJA część 1 "tunezyjskie drzwi"

2008-04-15T06:00:00.000-07:00

Na razie na początek - nasze skrócone wspomienia oraz pierwsze fotografie - koniecznie kliknijcie, aby powiększyć:

Wybierając wyjazd do Tunezji wiedzieliśmy, że nie będzie to Tunezja z plakatów reklamowych biur podróży kojarząca się tylko z morzem, słońcem, palmami i Saharą. Mieliśmy zamiar zobaczyć i odkryć coś więcej, jednak nie spodziewaliśmy się, że ten kraj jest aż tak bardzo różnorodny wizualnie i kulturowo. Jako bazę wypadową wybraliśmy trzecie, co do wielkości miasto w Tunezji – Sousse, leżące na Sahelu, czyli na wschodnim wybrzeżu Morza Śródziemnego, skąd mieliśmy blisko i na północ i na południe, jak również do środkowej części kraju.

W skrócie Tunezja to kraj wielu kontrastów. Z jednej strony cywilizowany Tunis, Sousse, Sfax i południowa biedna część Tunezji, gdzie po drodze widać Nomadów koczujących w namiotach z gałęzi, strzępków materiałów, skór owiec lub berberyjskie domy wykopane w jaskiniach w górach Dżebel w kształcie okrągłej studni o głębokości 6-7 m, a podobno 80% społeczeństwa posiada własne domy. To kraj, gdzie samochód to luksus, ponieważ Tunezyjczycy płacą ok. 200% cła od jego zakupu, z drugiej strony jeżdżą nimi, jakby były dobrem powszednim, a koszty taksówek są nieporównywalnie niższe niż w Polsce. Kraj, który uchodzi za bardzo bezpieczny i przyjazny turyście, a jednak prawdziwej przyjaźni i bezinteresownej pomocy ciężko szukać wśród Tunezyjczyków, za wszystko spodziewają się wynagrodzenia w postaci określonych z góry przez nich pieniędzy, dlatego czasami warto zbłądzić kilkakrotnie niż zapytać przechodnia o drogę. Kraj, gdzie alkohol można zamówić tylko w określonych bardziej europejskich restauracjach czy kawiarniach, a z drugiej strony na każdym rogu ulicy w większym mieście nie przejdziesz bez zaczepki ze strony sprzedających różne podejrzane ziółka. Kraj, w którym mężczyźni spędzają czas w kawiarniach w oparach dymu z fajek wodnych popijając miętową herbatę, bądź też integrują się w zakładach fryzjerskich, czy popularnych hamannach, a kobiety majestatycznie, acz skrycie płyną po ulicach zasłonięte szczelnie w białe szaty, włosy zakrywają czadorem i mimo iż to na ich barki islam nałożył obowiązek wychowania i wykarmienia dzieci, to coraz częściej widzi się młode zadbane pracujące kobiety ubrane typowo po europejsku. Mimo iż aborcja w Tunezji jest legalna i bezpłatna, a środki antykoncepcyjne szeroko dostępne, to jednak nadal przeciętna tunezyjska rodzina jest wielodzietna.
Tunezja pachnie jaśminem, kwiatem pomarańczy, daktylami, oliwą, różnorodnością zapachów przypraw na straganach, ale są przedmieścia pełne śmieci, brudu, slumsów, gdzie takich zapachów ciężko się doszukiwać. Kraj, w którym aby zjeść tunezyskie regionalne potrawy należy czasami korzystać z menu dla Tunezyjczyków, ponieważ w spisie menu, np. po angielsku nie można doszukać się ani briku, ani ojji. Tunezyjska kuchnia podobno należy do jednych z najbardziej pikantnych na świecie. Jej główne składniki to głównie baranina, pikantne kiełbaski marquez, jajka, tuńczyk, owoce morza i wszechobecna ostra harrisa - pasta z papryczek chilli, czosnku, soli i kminku, dodawana do duszonych potraw oraz sosów. Nam Tunezja będzie się głównie kojarzyła ze smakiem genialnych świeżo wyciśniętych soków z pomarańczy, brika z owocami morza - smażonym na głębokim oleju trójkąt cienkiego ciasta, wypełniony masą krewetek i jajkiem na miękko podawanym z kawałkiem cytryny i pietruszką oraz ostrą harissą jedzoną jako przystawka z kawałkiem bagietki. Dla kontrastu hotelowe jedzenie jest nie tylko monotonne i nijakie, ale również pozbawione pikantności, którą charakteryzują się dania kuchni tunezyskiej. Kontrastów tego kraju można by wymieniać bez końca, jednak warto samemu przekonać się, jak może być odmienny kraj w zależności od regionu, czy też w zależności od sposobu zwiedzania.

Tunezyjskie drzwi

Zacznę naszą fotograficzną opowieść od najbardziej urokliwych architektonicznie, niezwykle barwnych tunezyjskich drzwi. Niebieskie, żółte, białe, brązowe, z bogato zdobionymi portalami, nabijane czarnymi ćwiekami, z finezyjnymi kołatkami, z wiszącymi rękami Fatimy – talizmanem mającymi na celu odpierać zły urok. Ręka Fatimy - ukochanej córki proroka, gdy ma trzy palce oznacza dom berberyjski, gdy pięć arabski. Drzwi do łaźni i mauzoleów są malowane na czerwono lub zielono. Motywy, jakie najczęściej pojawiają się na drzwiach to półksiężyce, ryby, liście palm, minarety i gwiazdy. W Tunezji drzwi to symbol, który odzwierciedla powodzenie, bogactwo i szczęście mieszkających w tym domu mieszkańców. Kołatki to następny detal, nad którym można było się zachwycać. Niektóre drzwi posiadają więcej niż jedną kołatkę, ponieważ każda z nich wydaje inny dźwięk i jest przeznaczona dla innego członka rodziny.

Najchętniej zatrzymywałabym się przy każdych, dlatego przywiozłam ze sobą około setki zdjęć wyłącznie drzwi. Marcin musiał mnie siłą odciągać, ponieważ potrafiłabym godzinami oglądać, patrzeć, dotykać i fotografować wyłącznie drzwi (tą chorobę zauważyłam już rok temu na Santorini). Marzę o takich niebieskich drzwiach w naszym nowym domu.

Krzysztof Matuszewski jako Kuba Rozpruwacz

2008-04-13T05:17:00.000-07:00

Oto krótka sesja wyjęta z szuflady ze wspanialym i do tego niezykle sympatycznym Krzysztofem Matuszewskim - aktorem Teatru Wybrzeże w Gdańsku. Fotografie były zaprezentowane na wystawie "Siły i środki" w tymże teatrze. Aktualnie można Go zobaczyć w takich sztukach, jak: "Blaszany Bębenek", "Farsa z Walworth", "Orkiestra Titanic".

„MAKIJAŻ ŚLUBNY kontra MAKIJAŻ PLENEROWY”

2008-04-03T07:34:00.000-07:00

Autorzy: Ania i Marcin Łabędzcy B&W www.bw.dj.pl

Makijaż ślubny - wstęp
W dniu ślubu – jedynym, niepowtarzalnym, wyjątkowym – wszystko ma wyglądać pięknie – stroje, przystrojony kościół, bukiet, wystrój sali, ale najpiękniej, najbardziej idealnie powinni wyglądać główni bohaterowie tego dnia, czyli Państwo Młodzi, ze szczególnym uwzględnieniem Panny Młodej, która ma czuć się wyjątkowa i piękna – na tym - nam Fotografom także bardzo zależy. Wiele razy Państwo Młodzi pytają, czy mogą cokolwiek zrobić, aby pomóc nam w naszej pracy. Odpowiedź jest niezwykle prosta – powinny zadbać o to, aby to Oni czuli się wyjątkowo piękni i pewni siebie – wtedy też tak samo będą wyglądać na naszych fotografiach. A mogą tak wyglądać dzięki odpowiednio dobranemu, dopracowanemu makijażowi ślubnemu, który jest niezwykle ważnym elementem, zarówno dokładny makijaż Panny Młodej, jak i drobny retusz Pana Młodego.
Makijaż próbny
Warto dużo wcześniej pomyśleć o tym, że twarz będzie Waszą wizytówką przez cały długi dzień, aż po późne godziny nocne, dlatego inwestycja w makijaż próbny oraz trafienie w ręce wykwalifikowanej profesjonalnej Wizażystki będą później procentowały świetnym wyglądem na fotografiach. Jeżeli nie znacie dobrej godnej zaufania Wizażystki, której zdolności byłybyście pewne, należy zapytać Waszego Fotografa o polecenie Wizażystki, z którą mu się najlepiej pracuje i która robi Jego zdaniem najlepszy makijaż. Każdy Fotograf potrafi dobrze ocenić pracę Wizażystek, ponieważ ma duże doświadczenie i na pewno pracował z wieloma Wizażystkami podczas reportaży i plenerów. Proszę też nie mylić Wizażystek z Kosmetyczkami, które nie posiadają dyplomów ukończenia szkół wizażu – zdarzało nam się często, że gdy Panny Młode trafiały do tych drugich wychodziły z płaczem i jeszcze gorzej wyglądały niż bez jakiegokolwiek makijażu, dlatego z makijażem ślubnym nie wolno eksperymentować w dniu ślubu, aby uniknąć wszelkiego rodzaju rozczarowań i pomyłek. Około miesiąc przed ślubem, kiedy już zna się wszystkie kolorystyczne dodatki, warto wybrać się do Wizażystki na makijaż próbny, podczas którego Panny Młode mają możliwość ocenić, jak czują się w różnych kolorach, czy nie są uczulone na jakiś kosmetyk, jak wyglądają w sztucznych rzęsach, mogą też oczekiwać porady odnośnie zabiegów, jakie można, bądź też, jakich kategorycznie nie wolno wykonywać przed samym ślubem oraz jak dbać o cerę, aby nic Was/nas nie zaskoczyło tego „wielkiego” dnia... Najważniejsze jednak, że mogą sprawdzić trwałość makijażu i zaplanować czas potrzebny w dniu ślubu na wszystkie zabiegi upiększające. Ważne jest również to, aby „zaklepać” racjonalną godzinę rozpoczęcia makijażu podczas dnia ślubu – najlepsza pora to maksymalnie 3-4 godziny przed ceremonią ślubną.

Fotografia 1: B&W, Makijaż: Elena Stoszek, www.elena-wizaz.com/

Podstawowe porady odnośnie makijażu ślubnego
Po pierwsze makijaż ślubny nie powinien się świecić, powinien być dopracowany, precyzyjny, dopasowany do typu urody i dodatków ślubnych, powinien być też przede wszystkim trwały i wodoodporny, ponieważ często pojawiające się łzy wzruszenia mogą rozmazać niezabezpieczony niczym i nieutrwalony makijaż. Niestety modny ostatnio błyszczący makijaż źle wychodzi na fotografiach, czyli perła, brokat, błysk odpadają na wstępie. Jeżeli chodzi o Panów Młodych powinni Oni zostać przypudrowani, celem uniknięcia niekorzystnych refleksów na zdjęciach. Jeśli Panowie wymagają mocniejszego retuszu, przy np. defektach skóry, zacięciach po maszynce do golenia, dobra Wizażystka zakorektuje je w taki sposób, aby nie było widać śladów po makijażu, tzw. make-up – no-make-up. Makijaż męski jest w swojej formie bardzo dyskretny, delikatny, a zarazem modeluje rysy twarzy i sprawia, że Pan Młody wygląda świeżo i młodo.

Fotografia 2: B&W, Makijaż: Elena Stoszek, www.elena-wizaz.com/

Zachęcamy do kilkakrotnego „retuszowania” podczas wesela i pleneru - najlepiej pudrem matującym transparentnym, bądź też wzięcia ze sobą małego ręcznika, czy też bibułek matujących celem przetarcia spoconych miejsc. Makijaż ślubny powinien wyglądać dobrze wszędzie - nie tylko w jednym pomieszczeniu, dlatego zanim wybierzecie Wizażystkę porównajcie swój makijaż nie tylko w salonie -przy sztucznym oświetleniu, ale również na powietrzu, gdzie podczas składania życzeń wiele osób będzie miało okazję przyjrzeć się Wam z bliska.
Zadaniem Wizażystki jest też rozświetlić (nie mylić ze świeceniem) oraz ożywić twarz, ale na pewno nie postarzeć, dlatego przestrzegamy przed nadmiernym korzystaniem z wizyt w solarium przed ślubem – nie dość, że sztuczna żółta opalenizna postarza skórę, jak również źle wygląda z bielą sukni. Jeżeli jedna z osób upiera się przy solarium, należy pamiętać, że różnica w kolorze skóry Pary Młodej nie powinna być duża. Panna Młoda musi wyglądać świeżo, naturalnie, z klasą, dlatego precyzyjny makijaż uzupełnia cały jej wizerunek, podkreśla atuty, likwiduje wady.

Makijaż plenerowy, czyli makijaż fotograficzny
Makijaż plenerowy może, a nawet powinien różnić się od makijażu ślubnego. Wizażystka może wziąć pod uwagę nie tylko typ urody oraz kolor dodatków Panny Młodej, ale również uwzględnić charakter oraz klimat sesji, miejsce, światło oraz techniki, jakich Fotograf będzie używał. Wizażystka powinna być nie tylko perfekcyjna, ale również charakteryzująca się dużą kreatywnością. Jeżeli chodzi o makijaż plenerowy namawiamy do ciemniejszych, bardziej kolorowych makijaży, które są widoczne na fotografiach oraz fryzur – koniecznie bardzo trwałych, nierozlatujących się na wietrze i niewymagających ustawicznych poprawek. Każdy Fotograf powie, że makijaż przy fotografiach jest dużo ważniejszym elementem niż fryzura, która np. przy fotografii plenerowej może być jak najbardziej naturalna, byle była dobrze utrwalona.

Fotografia 3: B&W, Makijaż: Elena Stoszek, www.elena-wizaz.com/

Fotografia, szczególnie studyjna i portretowa wyłapuje wszelkie niedoskonałości skóry, dlatego w tym przypadku bardzo ważny jest idealny kamuflaż, który lepiej, jeżeli będzie nawet na pozór „maską” niż ma pokazywać defekty skóry. Idealny makijaż fotograficzny to w rzeczywistości bardzo duża ilość pudru, podkładów oraz kolorów. Przy sesjach w studiu lub w pomieszczeniach, ale przy użyciu oświetlenia studyjnego - należy pamiętać, że takie oświetlenie rozjaśnia nieco kolory, dlatego podkład powinien być o ton ciemniejszy, a kolory bardziej żywe. Aparat nieznacznie „zabiera” moc kolorom makijażu, dlatego warto postarać się, aby makijaż był nawet nieco przesadzony kolorystycznie, niż delikatny i pastelowy. Ewidentnym błędem w makijażu oka jest dostrzegalna granica kolorów między cieniami (tzw. graficzny makijaż, dopuszczalny tylko w „show make up”).

Fotografia 4: B&W, Makijaż: Elena Stoszek, www.elena-wizaz.com/

Fotografia 5: B&W, Makijaż: Elena Stoszek, www.elena-wizaz.com/

Makijaż plenerowy może wykorzystywać niekonwencjonalne rozwiązania, np. użycie zaskakujących zestawów barw, kolorów, zdobień, dodatkowo przyklejanych elementów, takich jak koronki, piórka, płatki kwiatów, przy tym makijażu czasami dozwolony jest błysk i brokat, jednak trzeba to wcześniej uzgodnić z Fotografem i jego zapatrywaniem na takie świecenie.

Fotografia 6,7: B&W, Makijaż: Elena Stoszek, www.elena-wizaz.com/

Makijaż plenerowy może przybrać formę makijażu artystycznego, ekstrawaganckiego, czy też może być to tzw., „facepainting”, lub „bodypainting”. Wizażystka oraz Fotograf współpracując ze sobą przy artystycznych sesjach plenerowych powinni wspólnie ustalać charakter makijażu, co pozwoli na uzyskanie optymalnych rezultatów końcowych.

Fotografia 8: B&W, Makijaż: Elena Stoszek, www.elena-wizaz.com/

Fotografia 9: B&W, Makijaż: Elena Stoszek, www.elena-wizaz.com/

„Bodypainting” jest to malowanie na ciele farbami. Malunek jest tylko tymczasowy w przeciwieństwie do tatuaży i znika w przeciągu paru godzin lub chwil. Wizażystka maluje na ciele pędzlem lub aerografem, który nadal jest mało popularnym narzędziem w Polsce, natomiast cieszy się dużą popularnością w Stanach Zjednoczonych (dziś 17 % amerykańskich makijażystów używa tej techniki). Bodypainting jest rzadko wykorzystywaną techniką makijażu przy sesjach ślubnych, jednak jest on tak interesujący, że warty wspomnienia. Inspiracją dla takich makijaży może być miejsce, w którym ma się odbywać plener, jego styl, charakter, bądź przewodni motyw ślubu, np. morze – konik morski, rybka, muszla, meduza. Inspiracją mogą też być elementy tatuażu polinezyjskiego, japońskiego, hinduskiego, celtyckiego, greckiego, czy wszelkiego rodzaju stylizacje inspirowane na przykład wzorami zwierzęcymi czy motywami afrykańskimi. Oryginalne cyrkonie - np. firmy Swarovski, stanowią idealne wykończenie zdobień, nawet dla bardzo wymagających Panien Młodych. Nawet taki rodzaj makijażu, jak bodypainting może występować w wariancie dla Panów Młodych (patrz fotografia 10 i 11).

Fotografia 10: B&W, Makijaż: Elżbieta Skoczeń, www.es-wizaz.pl/

Fotografia 11: B&W, Makijaż: Elena Stoszek, www.elena-wizaz.com/

Jeżeli wykonujemy jedynie sesję w czerni i bieli warto wcześniej o tym wspomnieć Wizażystce. Tu trzeba się skupić na precyzji w liniach i konturach, a nie na grze kolorów. Przy makijażu do fotografii czarno-białej oka używa się przeważnie tylko monochromu od bieli do czerni, czyli wszystkich odcieni szarości. Cera powinna być jasna - wręcz blada, mocno podkreślone oczy lub usta kuszące czerwienią o głębokim rubinowym odcieniu. Makijaż ust powinien być wykonany precyzyjnie i czysto. Obrys ust konturówką musi być wykonany niezwykle dokładnie.
Zewnętrzny kontur powinien być ostry i nie może się rozlewać. Największym błędem, który natychmiast wyłapuje aparat fotograficzny, jest rozdzielenie konturu i pomadki. Ta granica nie może być zauważalna. Najlepiej fotografujące się kolory ust to wszelkie odcienie czerwieni. Warto także podkreślić linię kości policzkowych, co pozwoli na nadanie twarzy smukłego, trójwymiarowego wyglądu.

Fotografia 12: B&W, Makijaż: Elena Stoszek, www.elena-wizaz.com/

Na zakończenie jeszcze raz podkreślimy fakt, że warto, aby Fotograf współpracował z Wizażystką, wtedy możecie być pewni optymalnych rezultatów sesji. Jeżeli zdecydujecie się na konkretnego Fotografa, który ma uwiecznić Waszą uroczystość, czy też wykonać fotografię plenerową zapytajcie o polecenie najlepszej Jego zdaniem Wizażystki – nie będziecie musieli spędzać czasu na długich poszukiwaniach i czasami nawet w takich przypadkach można zaryzykować zrezygnowanie z makijażu próbnego.

Artykuł został opublikowany na portalu Forum Fotografów Slubnych.

II Mistrzostwa Wizażu Glazel - 1 miejsce

2008-04-03T05:50:00.000-07:00

Oto kilka fotografii z tzw. szuflandii. Rok temu w wyniku II Mistrzostw Wizażu Glazel nasze fotografie makijażu i stylizacji najlepszej Wizażystki - Eleny Stoszek z Gdyni zajęly 1 miejsce. Modelką byla jak zwykle idealna Ania. Tematem byl niezykle gorący i zmyslowy - karnawal w RIO. Oto kilka fotografii z tej sesji:

Chodź, pomaluj mój świat...sesja ślubna „PAINT MY FLAT”

2008-03-01T12:36:00.000-08:00

„…Więc chodź pomaluj mój świat
Na żółto i na niebiesko
Niech na niebie stanie tęcza
Malowana Twoją kredką
Więc chodź pomaluj mi życie
Niech świat mój się zarumieni
Niechaj mi zalśni w pełnym słońcu
Kolorami całej Ziemi…”

Słowa tej piosenki były naszą inspiracją przy wymyślaniu pomysłu na tą sesję. Szukaliśmy takiej Pary od dość dawna – pytaliśmy Par, które wspominały o odbiorze nowych mieszkań, czy nie miałyby ochotę troszkę razem pomalować kilku ścian…I w końcu znaleźliśmy Chętnych – Magdę i Darka, którym sesję ślubną plenerową wykonywaliśmy już wcześniej, ale teraz przy okazji odbioru nowego mieszkania była okazja, aby ponownie się spotkać.
A więc daliśmy nasz wyraz tęsknoty za kolorami świata podczas brudnej, szarej i deszczowej jesieni. Ta sesja to też taka nasza mała manifestacja uwielbienia dla wszelakich braw zaklętych w otaczającym świecie. Jednym słowem ulegliśmy razem z naszą wesołą Parą magii dostarczonych barw i zaszaleliśmy zaszaleliśmy chłodnym jeszcze mieszkanku. Oto efekty naszego wspólnego malowania oraz 2 fotografie z backstag’u ukazujące dokładnie nasze „znęcanie” się nad tą biedną Parą ;).

BLACK WIDOW - bardziej mroczna strona naszej fotografii...

2008-02-21T01:12:00.001-08:00

Oto ta bardziej mroczna strona naszych fotografii. Po obejrzeniu thriller'u psychologicznego "BLACK WIDOW" o seryjnej morderczyni, która wybiera swe ofiary spośród dobrze sytuowanych mężczyzn (najpierw ich uwodzi, poślubia, a potem... zabija) powstal pomysl na sesję w czerni-bieli. Oto krótka historia, tym razem nieszczęsliwej milosci...
Dziękujemy Elenie Stoszek za rewelacyjne diaboliczne smoky eye oraz bardzo wytrzymalej modelce Wiolecie.